зи сарсабзии ҳаёт ҷовдон бахшад тамошо ро

ز سرسبزی حیات جاودان بخشد تماشا را

Ба оби зиндагӣ парвардаанд он сарви боло ро

به آب زندگی پرورده اند آن سرو بالا را

Расонидааст ҳасан ӯ ба ҷое длФрибӣ ро

رسانیده است حسن او به جایی دلفریبی را

Ки холаши ҳалқаи берун дар созад сувидо ро

که خالش حلقه بیرون در سازد سویدا را

зи чашми пар хумораш нестам огаҳ , ҳамин донам

ز چشم پر خمارش نیستم آگه، همین دانم

Ки хӯн дар дил кунад лабҳои мигўнши таманно ро

که خون در دل کند لبهای میگونش تمنا را

зи чашми поки шабнам , мешавад гули Зуҳраи пешонӣ

ز چشم پاک شبنم، می شود گل زهره پیشانی

Мапуаш аз дидаи ман зинҳор он рӯй зебо ро

مپوش از دیده من زینهار آن روی زیبا را

Ғубори лашкари бегонаи хат тунд ме ояд

غبار لشکر بیگانه خط تند می آید

зи хоб ноз кун бедори чашми бодаи паймо ро

ز خواب ناز کن بیدار چشم باده پیما را

Насозӣ даст агар олӯдаи хӯнами з бе қадре

نسازی دست اگر آلوده خونم ز بی قدری

Ба хӯни ман нигорин сози бории он кафи по ро

به خون من نگارین ساز باری آن کف پا را

зи раҳмаши бештар май тарсам аз бедод ӯ , варна

ز رحمش بیشتر می ترسم از بیداد او، ورنه

Мусулмон ме тавонам сохтани он шӯхи тарсо ро

مسلمان می توانم ساختن آن شوخ ترسا را

Муҳаббати куҳна чун шуд , тоза гардад зӯри бозуяш

محبت کهنه چون شد، تازه گردد زور بازویش

Ба матлаб май расонади оқибати Юсуфи Зулайхо ро

به مطلب می رساند عاقبت یوسف زلیخا را

зи тавқ қамарён мешуд саропои дидаи ҳайрон

ز طوق قمریان می شد سراپا دیده حیران

Агар медид сарви бӯстони он қади раъно ро

اگر می دید سرو بوستان آن قد رعنا را

зи ширини кории Фарҳод , беором шуд ширин

ز شیرین کاری فرهاد، بی آرام شد شیرین

Хушо корӣ ки созад талх , хоби корфармо ро

خوشا کاری که سازد تلخ، خواب کارفرما را

Дил аз нозук хаёлон мерибоед маънии нозук

دل از نازک خیالان می رباید معنی نازک

Маяфкан бар камари зинҳори он зулфи чилипо ро

میفکن بر کمر زنهار آن زلف چلیپا را

Насиби мӯр бе зинҳори хат сангдил созад

نصیب مور بی زنهار خط سنگدل سازد

Дареғ аз талхкомони доштани лаъли шкрхо ро

دریغ از تلخکامان داشتن لعل شکرخا را

Алоҷи дардмандонро кунад дигар ба беморӣ

علاج دردمندان را کند دیگر به بیماری

Агар уфтад назар бар чашми бемори ту исо ро

اگر افتد نظر بر چشم بیمار تو عیسی را

Агар бар ман надории раҳм , бар худ раҳм кун золим

اگر بر من نداری رحم، بر خود رحم کن ظالم

Ънондорӣ кунам то чанд оҳ бемуҳоборо ?

عنانداری کنم تا چند آه بی محابا را؟

Агар беруни даҳуми хӯнӣ ки пинҳон дар ҷигар дорам

اگر بیرون دهم خونی که پنهان در جگر دارم

зи ҳайрати чашм қурбонӣ шавад гирдоб , дарё ро

ز حیرت چشم قربانی شود گرداب، دریا را

Сари гармӣ ки маҷнӯни ман аз савдоӣ ӯ дорад

سر گرمی که مجنون من از سودای او دارد

зи нақши по чироғон мекунад домони саҳро ро

ز نقش پا چراغان می کند دامان صحرا را

Ба чашмаши теғ заҳролӯд мегардид ҳар сарвӣ

به چشمش تیغ زهرآلود می گردید هر سروی

Чамани пиро агар медид он шамшоди боло ро

چمن پیرا اگر می دید آن شمشاد بالا را

Азон зулфи мусалсали доғ ҳо дорам ба дили соиб

ازان زلف مسلسل داغ ها دارم به دل صائب

Ки мебинад ба чандини чашми ҳайрони он саропо ро

که می بیند به چندین چشم حیران آن سراپا را