Солики умеди наҷот аз дил равшан дорад

سالک امید نجات از دل روشن دارد

Мурғи зираки назар аз хона ба равзан дорад

مرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد

Ҳарки бо сидқи азимат сафарӣ гардӣда аст

هرکه با صدق عزیمت سفری گردیده است

Хатар аз роҳнамо беш з раҳзан дорад

خطر از راهنما بیش ز رهزن دارد

Май баради роҳ ба сарриштаи мақсӯд касе

می برد راه به سررشته مقصود کسی

Ки дилии тангтар аз дида сӯзан дорад

که دلی تنگتر از دیده سوزن دارد

Суҳбати сӯхтагон май барад аз дилҳо занг

صحبت سوختگان می برد از دلها زنگ

Назари ойӣнаи зи гулзор ба гулхан дорад

نظر آیینه ز گلزار به گلخن دارد

Набӯд гавҳари шаби тоб ба равғани муҳтоҷ

نبود گوهر شب تاب به روغن محتاج

Ба май ноб чаҳ ҳоҷати дил равшан дорад ?

به می ناب چه حاجت دل روشن دارد؟

Ҳаст сад перҳан аз санги дилаши муҳкам тар

هست صد پیرهن از سنگ دلش محکم تر

Он ки саргаштаи марои ҳамчу фалохан дорад

آن که سرگشته مرا همچو فلاخن دارد

Аз ғами ҷисм буд ҷони муҷарради фориғ

از غم جسم بود جان مجرد فارغ

Тоири қудс чаҳ ҳоҷат ба нишеман дорад ?

طایر قدس چه حاجت به نشیمن دارد؟

Ҳаст бар силсилаи зулфи равони ҳукми насим

هست بر سلسله زلف روان حکم نسیم

Новаки оҳ чаҳ андешаи з ҷавшан дорад ?

ناوک آه چه اندیشه ز جوشن دارد؟

Даст май боядаш аввали зи сари худ шустан

دست می بایدش اول ز سر خود شستن

Ҳар ки чун ғунчаи сару барг шукуфтан дорад

هر که چون غنچه سر و برگ شکفتن دارد

Хурдсолӣ ки манам волау девона ӯ

خردسالی که منم واله و دیوانه او

Дили сангини ивази санг ба доман дорад

دل سنگین عوض سنگ به دامن دارد

Нигаҳи гарми ту бо ғайр надорад корӣ

نگه گرم تو با غیر ندارد کاری

Ҳар чаҳ дорад ба ман сӯхта хирман дорад

هر چه دارد به من سوخته خرمن دارد

Фурсат ҳарф нахоҳӣ ба лаби худ додан

فرصت حرف نخواهی به لب خود دادن

Гар бадоне ки чаҳ миқдор макидан дорад

گر بدانی که چه مقدار مکیدن دارد

Ҷавр бар ошиқи бедили з мурувват давраст

جور بر عاشق بیدل ز مروت دورست

Мурғи бсмл чаҳ пару бол шикастан дорад ?

مرغ بسمل چه پر و بال شکستن دارد؟

Суханӣ каз сар дардаст кунад дилро гарм

سخنی کز سر دردست کند دل را گرم

Нолаи соиби дили хаста шунидан дорад

ناله صائب دل خسته شنیدن دارد