Аз батон шастаи изорӣ ки ҳиҷобӣ дорад

از بتان شسته عذاری که حجابی دارد

Чашми бади давр ки хуши олам обӣ дорад

چشم بد دور که خوش عالم آبی دارد

Хор дар дида бепарда шабнам шаканд

خار در دیده بی پرده شبنم شکند

Аз ҳаёи чеҳра ҳар гул ки ниқобӣ дорад

از حیا چهره هر گل که نقابی دارد

Ба дили равшан агар ёр наме пардозад

به دل روشن اگر یار نمی پردازد

Ҳасани мастури зи ойӣна ҳиҷобӣ дорад

حسن مستور ز آیینه حجابی دارد

Натавон дид дар он рӯй ърқноки далер

نتوان دید در آن روی عرقناک دلیر

Гули ин боғи аҷаби талх гулобӣ дорад

گل این باغ عجب تلخ گلابی دارد

Шаби андӯҳ вафодор надорад поён

شب اندوه وفادار ندارد پایان

Субҳи ъушрати нафаси по ба рикобӣ дорад

صبح عشرت نفس پا به رکابی دارد

Нест мумкин ки ба хуршед дурахшон нарасад

نیست ممکن که به خورشید درخشان نرسد

Ҳар ки чун шабнами гули чашм пуробӣ дорад

هر که چون شبنم گل چشم پرآبی دارد

Дам нашимурда маҳоласт برارد чун субҳ

دم نشمرده محال است برآرد چون صبح

Ҳар ки дар мади назари рӯз ҳисобӣ дорад

هر که در مد نظر روز حسابی دارد

Чун нафас рост кунам ман , ки ба саҳрои талаб

چون نفس راست کنم من، که به صحرای طلب

Гар ҳамаи санг нишонаст шитобӣ дорад

گر همه سنگ نشان است شتابی دارد

Хизрро ташнаи зи сарчашма ҳайвон оварад

خضر را تشنه ز سرچشمه حیوان آورد

Водии ишқи фарибанда саробӣ дорад

وادی عشق فریبنده سرابی دارد

То ба хорӣ нарасонад нанишинад аз по

تا به خاری نرساند ننشیند از پا

Дар ҷигари обила то қатра обӣ дорад

در جگر آبله تا قطره آبی دارد

Шаби тораш ба ду хуршед буд обистан

شب تارش به دو خورشید بود آبستن

Ҳар ки дар вақти саҳари ҷом шаробӣ дорад

هر که در وقت سحر جام شرابی دارد

Мазраъи мост ки обаш буд аз дидаи хеш

مزرع ماست که آبش بود از دیده خویش

Вар на ҳар кишт ки дидем саҳобй дорад

ور نه هر کشت که دیدیم سحابی دارد