Ҳар ки чун зонуии худ оина дорӣ дорад

هر که چون زانوی خود آینه داری دارد

Рӯзу шаби пеши назари боғ ва баҳорӣ дорад

روز و شب پیش نظر باغ و بهاری دارد

намекунад ҷоми алоҷаш ба пуфи коса гарӣ

می کند جام علاجش به پف کاسه گری

Ҳар сиррӣ каз хиради хом ғуборӣ дорад

هر سری کز خرد خام غباری دارد

Чаҳ шитобаст ки дар дида ман дорад ашк

چه شتاب است که در دیده من دارد اشک

Бози симоб бар ойӣна қарорӣ дорад

باز سیماب بر آیینه قراری دارد

Ба туҳидастӣ ман кист зи собити қадмон ?

به تهیدستی من کیست ز ثابت قدمان؟

Сари девор ба кафи доман хорӣ дорад

سر دیوار به کف دامن خاری دارد

Ба сияҳи рӯзӣ ман кист дарин сабзи чаман ?

به سیه روزی من کیست درین سبز چمن؟

Доғ дар мади назари лола изорӣ дорад

داغ در مد نظر لاله عذاری دارد

Хизр агар роҳ ба сарчашмаи ҳайвон барда аст

خضر اگر راه به سرچشمه حیوان برده است

Масти ҳам дар дили шаби об хуморӣ дорад

مست هم در دل شب آب خماری دارد

Чеҳраи соиб агар ранг фишон шуд чаҳ ғамаст ?

چهره صائب اگر رنگ فشان شد چه غم است؟

Шукри ллаҳи мижаи лола нигорӣ дорад

شکر لله مژه لاله نگاری دارد