Наргис аз давр ба он чашм нигоҳӣ дорад

نرگس از دور به آن چشم نگاهی دارد

Вақти гули хуш ки аҷаби тараф кулоҳӣ дорад

وقت گل خوش که عجب طرف کلاهی دارد

Сари сўдоздгонро сабк аз ҷои мгир

سر سودازدگان را سبک از جای مگیر

Кин каду чун хам май пушт ва паноҳӣ дорад

کاین کدو چون خم می پشت و پناهی دارد

Дасти арбоби дуоро макун аз давлати давр

دست ارباب دعا را مکن از دولت دور

Кин чароғӣаст ки аз даст паноҳӣ дорад

کاین چراغی است که از دست پناهی دارد

Барқ тозон ба сафи хирман мо ме ояд

برق تازان به صف خرمن ما می آید

Ҳар ки дар синаи гумони шуъла оҳӣ дорад

هر که در سینه گمان شعله آهی دارد

Сайди бемор гирифтани з ҷавонмардӣ нест

صید بیمار گرفتن ز جوانمردی نیست

Вар на бар чашми ту дили ҳақ нигоҳӣ дорад

ور نه بر چشم تو دل حق نگاهی دارد

Тору пуди нафаси мо зи низом афтода аст

تار و پود نفس ما ز نظام افتاده است

Доғ шамъем ки сари ришта оҳӣ дорад

داغ شمعیم که سر رشته آهی دارد

Каъба ҳар чанд ки дар мади назар афтода аст

کعبه هر چند که در مد نظر افتاده است

Ҳар киро майнигарӣ чашм ба роҳӣ дорад

هر که را می نگری چشم به راهی دارد

Соиб аз чашм схнсоз надорад завқӣ

صائب از چشم سخنساز ندارد ذوقی

Гирди он чашм ки Ром карда нигоҳӣ дорад

گرد آن چشم که رم کرده نگاهی دارد