Зарраам чашм ба хуршед лақое дорад

ذره‌ام چشم به خورشید لقایی دارد

Устихонами сари пайванд ҳумое дорад

استخوانم سر پیوند همایی دارد

Манзили мост ки чун рег равон нопидост

منزل ماست که چون ریگ روان ناپیداست

Вар на ҳар қофилае роҳ ба ҷое дорад

ور نه هر قافله‌ای راه به جایی دارد

Дарди дармони талабиҳост ки бедармон аст

درد درمان طلبی‌هاست که بی‌درمان است

Вар на ҳар дард ки дидем давое дорад

ور نه هر درد که دیدیم دوایی دارد

Баҳр агар бар садафи гавҳар худ ме нозад

بحر اگر بر صدف گوهر خود می نازد

Домани бодияи ҳам обила пое дорад

دامن بادیه هم آبله پایی دارد

Кашиши дил ба харобот маро роҳнамост

کشش دل به خرابات مرا راهنماست

Хонаи каъба агар қибла намое дорад

خانهٔ کعبه اگر قبله‌ نمایی دارد

Тӯҳмати домани олӯдау маҷнӯн , ҳайҳот

تهمت دامن آلوده و مجنون، هیهات

Ин суханро ба касе гӯ ки қабое дорад

این سخن را به کسی گو که قبایی دارد

Дар сафи аҳли риё аз ҳамаи кас дар пеш аст

در صف اهل ریا از همه کس در پیش است

Чун илм ҳар ки Асое ва радое дорад

چون علم هر که عصایی و ردایی دارد

Мижа бар ҳам назд оинаи зи андешаи чашм

مژه بر هم نزد آینه ز اندیشهٔ چشم

Хоб роҳат накунад ҳар ки сафойӣ дорад

خواب راحت نکند هر که صفایی دارد

Булҳаваси шӯ ки зи дасташ ба замин нагузоранд

بوالهوس شو که ز دستش به زمین نگذارند

Ҳар ки чун ҷоми лаби бӯса рибоӣ дорад

هر که چون جام لب بوسه ربایی دارد

Тарафи фохтаро сарв ба булбули надиҳад

طرف فاخته را سرو به بلبل ندهد

Ҳар навои гӯшӣ ва ҳар гӯш навое дорад

هر نوا گوشی و هر گوش نوایی دارد

Ин ки аз лағзиши мастона наме андешад

این که از لغزش مستانه نمی‌اندیشد

наметавон ёфт ки дили такя ба ҷое дорад

می‌توان یافت که دل تکیه به جایی دارد

Соиби ин он ғазали ҳофизи ширин сухан аст

صائب این آن غزل حافظ شیرین سخن است

Мутриби ишқи аҷаби соз ва навое дорад

مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد