Дили огоҳи зи тани фикр раҳоӣ дорад

دل آگاه ز تن فکر رهایی دارد

Аз рафиқӣ ки гаронаст ҷудоӣ дорад

از رفیقی که گران است جدایی دارد

Зоҳиди содаи дили мо чаҳ қадар марҳӯм аст

زاهد ساده دل ما چه قدر مرحوم است

Ҷинати умеди зи тоъот риёе дорад

جنت امید ز طاعات ریایی دارد

Дил ба хати нақл макон кард азон ҳалқаи зулф

دل به خط نقل مکان کرد ازان حلقه زلف

наметавон ёфт ки андоз раҳоӣ дорад

می توان یافت که انداز رهایی دارد

Дил ба матлаби зи нигоҳ ғалат андоз расед

دل به مطلب ز نگاه غلط انداز رسید

Ин ҳадафи толеъӣ аз тир ҳавоӣ дорад

این هدف طالعی از تیر هوایی دارد

Гул ки аз барги саропои лаби рангин сухан аст

گل که از برگ سراپا لب رنگین سخن است

Тамаъи бӯса азон даст ҳиное дорад

طمع بوسه ازان دست حنایی دارد

Офтоб аз маи нав , косаи дарюза ба каф

آفتاب از مه نو، کاسه دریوزه به کف

Нур азон субҳи биногваш гадоӣ дорад

نور ازان صبح بناگوش گدایی دارد

Зишт дар мартабаи хеш кам аз зебо нест

زشت در مرتبه خویش کم از زیبا نیست

Ҳар чаҳро майнигарӣ ҳасан худоӣ дорад

هر چه را می نگری حسن خدایی دارد

Нест мумкин ки зи кораши гиреҳӣ боз шавад

نیست ممکن که ز کارش گرهی باز شود

Раҳнавардӣ ки ғами обила пое дорад

رهنوردی که غم آبله پایی دارد

Коши он тарки ситамкор ба қуръон ме дошт

کاش آن ترک ستمکار به قرآن می داشت

Эътиқодӣ ки ба девон навое дорад

اعتقادی که به دیوان نوایی دارد

Даври гардони вафоро ғам наздикон нест

دور گردان وفا را غم نزدیکان نیست

Вар на аз зулфи дили мо чаҳ ҷудоӣ дорад

ور نه از زلف دل ما چه جدایی دارد

Чун тамаъи лозими арбоби сухан афтода аст

چون طمع لازم ارباب سخن افتاده است

Соиби инсофӣ аз аҳбоб гадоӣ дорад

صائب انصافی از احباب گدایی دارد