На ҳамин фикри марои рӯз ба ман нагузорад

نه همین فکر مرا روز به من نگذارد

Ки ба хобами гули шаби буи сухан нагузорад

که به خوابم گل شب بوی سخن نگذارد

Ҳар ақиқӣ ки дилаш дар гарави ном буд

هر عقیقی که دلش در گرو نام بود

Пушти осӯда ба девор Яман нагузорад

پشت آسوده به دیوار یمن نگذارد

Сари зулфӣ ки ман аз шом ғарибон дидам

سر زلفی که من از شام غریبان دیدم

Ҳеҷ сўдоздаҳ эйро ба ватан нагузорад

هیچ سودازده ای را به وطن نگذارد

Гул агар шарми з рӯй чаман оро накунад

گل اگر شرم ز روی چمن آرا نکند

Орзӯ дар дили мурғон чаман нагузорад

آرزو در دل مرغان چمن نگذارد

Чун Суҳайли арақи шарм дилам ме ларзад

چون سهیل عرق شرم دلم می لرزد

Ки касе даст бар он себ зқн нагузорад

که کسی دست بر آن سیب ذقن نگذارد

Як саҳари лола хуршед наёяд берун

یک سحر لاله خورشید نیاید بیرون

Ки фалак доғ навай бар дил ман нагузорад

که فلک داغ نوی بر دل من نگذارد

Дар Фсўнсозии он чашми сияҳи ҳайронам

در فسونسازی آن چشم سیه حیرانم

Ки хамӯшаст ва касеро ба сухан нагузорад

که خموش است و کسی را به سخن نگذارد

Чун барам сар ба гиребон хамӯшӣ соиб ?

چون برم سر به گریبان خموشی صائب؟

Ки гиребони ман аз даст , сухан нагузорад

که گریبان من از دست، سخن نگذارد