Чаҳ май оре ба гардиш ҳар нафаси он чашми Шаҳлоро ?

چه می آری به گردش هر نفس آن چشم شهلا را؟

Муҳаррик нест ҳоҷат , гирди сари гардидани мо ро

محرک نیست حاجت، گرد سر گردیدن ما را

Тавон кардан ба андаки рӯзгории сангро одам

توان کردن به اندک روزگاری سنگ را آدم

Лаби ширин ва рӯй гарм бояд корфармо ро

لب شیرین و روی گرم باید کارفرما را

Ҳисоби солу моҳ аз дашти паймоён чаҳ май пурсӣ ?

حساب سال و ماه از دشت پیمایان چه می پرسی؟

Чаҳ донад сайл бепарво , шумори реги саҳроро ?

چه داند سیل بی پروا، شمار ریگ صحرا را؟

Дили ошиқи зи гулгашти чамани озурда тар гардад

دل عاشق ز گلگشت چمن آزرده تر گردد

Ки ҳар шохи гулӣ домӣаст мурғи ришта бар по ро

که هر شاخ گلی دامی است مرغ رشته بر پا را

Наме арзад ба як чини ҷабини сад домани гавҳар

نمی ارزد به یک چین جبین صد دامن گوهر

намебинад магари ғаввос , рӯй талхи дарёро ?

نمی بیند مگر غواص، روی تلخ دریا را؟

зи шавқи бесутуни ойӣнаро бар санг зад ширин

ز شوق بیستون آیینه را بر سنگ زد شیرین

Хушо корӣ ки бар оташи нишонди корфармо ро

خوشا کاری که بر آتش نشاند کارفرما را

На Фарҳодам ки битавон бар гирифтани чашм аз корам

نه فرهادم که بتوان بر گرفتن چشم از کارم

Шарори тешаи ман гарм созад корфармо ро

شرار تیشه من گرم سازد کارفرما را

Кашид аз домани маъшӯқи даст аз бими расвоӣ

کشید از دامن معشوق دست از بیم رسوایی

Ҳамин тақсири бас то домани маҳшари Зулайхо ро

همین تقصیر بس تا دامن محشر زلیخا را

Канори сафҳаро чун шкрстон мекунад соиб

کنار صفحه را چون شکرستان می کند صائب

Забони бозӣ ба тӯтӣ мерасад калаки шкрхоро

زبان بازی به طوطی می رسد کلک شکرخارا