Чаҳ аҷаби тири хаданги тугар аз дил гузарад ?

چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟

Роҳрави гарм чу гардид з манзил гузарад

راهرو گرم چو گردید ز منزل گذرد

Домани теғи зи хӯнами шарар афшон гардид

دامن تیغ ز خونم شرر افشان گردید

То азин шуъла чаҳ бар доман қотил гузарад

تا ازین شعله چه بر دامن قاتل گذرد

Доғ то чанд ниҳон дар таҳ марҳам бошад ?

داغ تا چند نهان در ته مرهم باشد؟

Умри ойӣнаи мо чанд дарин гул гузарад ?

عمر آیینه ما چند درین گل گذرد؟

Солик онаст ки биншинад ва сайёр шавад

سالک آن است که بنشیند و سیار شود

Раҳрав онаст ки аз қатъ мароҳил гузарад

رهرو آن است که از قطع مراحل گذرد

Дили битоби ману гӯшаи азлат , ҳайҳот

دل بیتاب من و گوشه عزلت، هیهات

Чаҳ хаёласт ки парвонаи з маҳфил гузарад ?

چه خیال است که پروانه ز محفل گذرد؟

Раҳрави ишқи ғами пой саломат нахурд

رهرو عشق غم پای سلامت نخورد

Хори ин бодия аз обила дил гузарад

خار این بادیه از آبله دل گذرد

Чашм ҳайрат задагон ҷазба дигар дорад

چشم حیرت زدگان جذبه دیگر دارد

Ҳасан аз ишқ маҳоласт ки ғофил гузарад

حسن از عشق محال است که غافل گذرد

Аҳли дили фориғ аз андеша ботил бошанд

اهل دل فارغ از اندیشه باطل باشند

Умри нодон ба тамизи ҳақ ва ботил гузарад

عمر نادان به تمیز حق و باطل گذرد

Чаҳ аҷаби соиб агар дил ба тамошоӣ ту дод ?

چه عجب صائب اگر دل به تماشای تو داد؟

Ки санавбари зи тамошои ту аз дил гузарад

که صنوبر ز تماشای تو از دل گذرد