Ҳар куҷои қиссаи он турра ва кокул гузарад

هر کجا قصه آن طره و کاکل گذرد

Мавҷи ошуфтагӣ аз доман сунбул гузарад

موج آشفتگی از دامن سنبل گذرد

Ки гузаштаи азин боғ , ки то домани ҳашар

که گذشته ازین باغ، که تا دامن حشر

Арақи шарми варақ бар варақ гул гузарад

عرق شرم ورق بر ورق گل گذرد

Доманаш дар гарави хор надомат монад

دامنش در گرو خار ندامت ماند

Шӯхи чашмӣ ки зи ошиқ ба тағофул гузарад

شوخ چشمی که ز عاشق به تغافل گذرد

Домани ҳасани ғаюри ту азон поктрст

دامن حسن غیور تو ازان پاکترست

Ки таманнои ту дар хотир булбул гузарад

که تمنای تو در خاطر بلبل گذرد

Нануҳум пои иродат ба ҳаримӣ ки дар ӯ

ننهم پای ارادت به حریمی که در او

Ҳарфи тӯли амлу арз таҷаммул гузарад

حرف طول امل و عرض تجمل گذرد

Гиряи ҳасрати мо аз сари афлоки гузашт

گریه حسرت ما از سر افلاک گذشت

Сайли пурзӯр чу уфтад зи сар пул гузарад

سیل پرزور چو افتد ز سر پل گذرد

Киштии ақл , хроботии ин гирдоб аст

کشتی عقل، خراباتی این گرداب است

Зуҳра кист далер аз қадаҳ мл гузарад ?

زهره کیست دلیر از قدح مل گذرد؟

Бас ки дар ҳар гузарии роҳзанӣ пинҳон аст

بس که در هر گذری راهزنی پنهان است

Ришта аз кӯчаи гавҳар ба таъаммул гузарад

رشته از کوچه گوهر به تأمل گذرد

Агар аз умр гиронмоя биёбад муҳлат

اگر از عمر گرانمایه بیابد مهلت

Соиб он нест зи Кашмӣру з кобул гузарад

صائب آن نیست ز کشمیر و ز کابل گذرد