Хешро пештар аз марги хабар бояд кард
خویش را پیشتر از مرگ خبر باید کرد
Дар ҳзри фикри саранҷоми сафар бояд кард
در حضر فکر سرانجام سفر باید کرد
Пеш азон дам ки шавад ткмаҳи пероҳани хок
پیش ازان دم که شود تکمه پیراهن خاک
Сари азин хирқа на тӯии бадар бояд кард
سر ازین خرقه نه توی بدر باید کرد
Ҳосили кори ҷаҳони ғайр пушаймонӣ нест
حاصل کار جهان غیر پشیمانی نیست
Фикри шуғл дигару кор дигар бояд кард
فکر شغل دگر و کار دگر باید کرد
Нафасӣ чанд ки дар синаи пурхӯн боқӣ аст
نفسی چند که در سینه پرخون باقی است
Сарфи афғони шабу оҳи саҳар бояд кард
صرف افغان شب و آه سحر باید کرد
Пештар зон ки шавад киштии тани по ба рикоб
پیشتر زان که شود کشتی تن پا به رکاب
Киштии фикри дарин баҳри хатар бояд кард
کشتی فکر درین بحر خطر باید کرد
Сайри анҷом дар ойӣнаи оғоз хуш аст
سیر انجام در آیینه آغاز خوش است
Домро пештар аз донаи назар бояд кард
دام را پیشتر از دانه نظر باید کرد
То магари ахтари тавфиқ фурӯзон гардад
تا مگر اختر توفیق فروزان گردد
Гиря эй чанд ба ҳар шому саҳар бояд кард
گریه ای چند به هر شام و سحر باید کرد
Пеш азон дам ки замин дуз кунад хори аҷал
پیش ازان دم که زمین دوز کند خار اجل
Домани саъй , миёни банди камар бояд кард
دامن سعی، میان بند کمر باید کرد
То гули абрӣ аз айёми баҳорон боқӣ аст
تا گل ابری از ایام بهاران باقی است
Садафи хеши лаболаби зи гуҳар бояд кард
صدف خویش لبالب ز گهر باید کرد
Ба рафиқони гронбори напардозади шавқ
به رفیقان گرانبار نپردازد شوق
Тӯшаи ин сафар аз лухти ҷигар бояд кард
توشه این سفر از لخت جگر باید کرد
Фикри ҷон дар сафари ишқ ба хотир бораст
فکر جان در سفر عشق به خاطر بارست
Аз гронбории ин роҳи ҳазар бояд кард
از گرانباری این راه حذر باید کرد
Қисмати мардум бебарг буд миваи хулд
قسمت مردم بی برگ بود میوه خلد
Даҳании талх ба умеди самар бояд кард
دهنی تلخ به امید ثمر باید کرد
Натавон роҳи адамро ба Асои тай кардан
نتوان راه عدم را به عصا طی کردن
По чу аз кор шуд андешаи пар бояд кард
پا چو از کار شد اندیشه پر باید کرد
Шореъи қофилаи файз буд рахнаи дил
شارع قافله فیض بود رخنه دل
Чашми худ вақф бар ин роҳгзр бояд кард
چشم خود وقف بر این راهگذر باید کرد
Партави ориятии наъл дар оташ дорад
پرتو عاریتی نعل در آتش دارد
Шамъи миҳроби зи рухсор чу зар бояд кард
شمع محراب ز رخسار چو زر باید کرد
Модари хок ба фарзанд наме пардозад
مادر خاک به فرزند نمی پردازد
Рӯй дар манзилу мأўои падар бояд кард
روی در منزل و مأوای پدر باید کرد
Як ҷиҳатгар шудае дар сафари яктое
یک جهت گر شده ای در سفر یکتایی
Соиб аз ҳар ду ҷаҳони қатъи назар бояд кард
صائب از هر دو جهان قطع نظر باید کرد