Дил чун оинаро тор намебояд кард

دل چون آینه را تار نمی باید کرد

Пушт бар давлати дидор намебояд кард

پشت بر دولت دیدار نمی باید کرد

Орифиро ки пару боли фалак ҷавлон нест

عارفی را که پر و بال فلک جولان نیست

Сайр дар кӯчау бозор намебояд кард

سیر در کوچه و بازار نمی باید کرد

намеравад зуди бурун аз таҳи пои курсии дор

می رود زود برون از ته پا کرسی دار

Такя бар давлати бедор намебояд кард

تکیه بر دولت بیدار نمی باید کرد

То тавон буд хамаш , чун қалам аз бе мағзӣ

تا توان بود خمش، چون قلم از بی مغزی

Сари худ дар сари гуфтор намебояд кард

سر خود در سر گفتار نمی باید کرد

намерасад номаи сари баста дар ӣнҷо ба ҷавоб

می رسد نامه سر بسته در اینجا به جواب

Дарди дили пеши ҳақи изҳор намебояд кард

درد دل پیش حق اظهار نمی باید کرد

Нуқта дар сайру сукӯни тобеъи раммол буд

نقطه در سیر و سکون تابع رمال بود

Шиква аз собиту сайёр намебояд кард

شکوه از ثابت و سیار نمی باید کرد

Ҳарки бар худ накунад раҳм , бар ӯ раҳм ҷафост

هرکه بر خود نکند رحم، بر او رحم جفاست

Бодаи таклиф ба ҳушёр намебояд кард

باده تکلیف به هشیار نمی باید کرد

Аз дар ҳақ ба дар халқ мабар ҳоҷати худ

از در حق به در خلق مبر حاجت خود

Шиква аз ёр ба ағёр намебояд кард

شکوه از یار به اغیار نمی باید کرد

Аз тиҳии мағзи тамаъи банд забон натавон дошт

از تهی مغز طمع بند زبان نتوان داشت

Хомаро муҳаррами асрор намебояд кард

خامه را محرم اسرار نمی باید کرد

Рутбаи ҳасани яке сад шавад аз дидаи пок

رتبه حسن یکی صد شود از دیده پاک

Манъи ойӣнаи зи дидор намебояд кард

منع آیینه ز دیدار نمی باید کرد

Маркази доираи айши сабот қадам аст

مرکز دایره عیش ثبات قدم است

Сайр бенуқта чу паргор намебояд кард

سیر بی نقطه چو پرگار نمی باید کرد

Зикри холис буд аз банди алойиқи растан

ذکر خالص بود از بند علایق رستن

Риштаи сбҳаҳи зи зуннор намебояд кард

رشته سبحه ز زنار نمی باید کرد

То ду лаби теғи ду дам мешавад аз хомӯшӣ

تا دو لب تیغ دو دم می شود از خاموشی

Даҳани захми зи гуфтор намебояд кард

دهن زخم ز گفتار نمی باید کرد

Макун он рӯй ърқноки зи ошиқи пинҳон

مکن آن روی عرقناک ز عاشق پنهان

Зулм бар ташнаи дидор намебояд кард

ظلم بر تشنه دیدار نمی باید کرد

Соиб аз об шавад оташи саркаши мағлуб

صائب از آب شود آتش سرکش مغلوب

Ҷанг бо мардуми ҳамвор намебояд кард

جنگ با مردم هموار نمی باید کرد