Ханда чун Кебек ба овоз намебояд кард

خنده چون کبک به آواز نمی باید کرد

Хешро туъмаи шаҳбоз намебояд кард

خویش را طعمه شهباز نمی باید کرد

Гул ба зону диҳад ойӣнаи шабнамро ҷой

گل به زانو دهد آیینه شبنم را جای

Рӯй пинҳони зи назарбоз намебояд кард

روی پنهان ز نظرباز نمی باید کرد

Гавҳари роз ба ғаммози супурдан ситам аст

گوهر راز به غماز سپردن ستم است

Бода дар шишаи Широз намебояд кард

باده در شیشه شیراز نمی باید کرد

Арсаи танги фалаки ҷой проФшонӣ нест

عرصه تنگ فلک جای پرافشانی نیست

Зулм бар шҳпри парвоз намебояд кард

ظلم بر شهپر پرواز نمی باید کرد

Буии гул дар гиреҳи ғунча парешон нашавад

بوی گل در گره غنچه پریشان نشود

Пеши ғаммози даҳани боз намебояд кард

پیش غماز دهن باز نمی باید کرد

Ҳеҷ рангии з сиёҳӣ набӯд болотар

هیچ رنگی ز سیاهی نبود بالاتر

Серума дар чашми Фсўнсоз намебояд кард

سرمه در چشم فسونساز نمی باید کرد

Кор сайлоб кунад реги равон бо бунёд

کار سیلاب کند ریگ روان با بنیاد

Такя бар олами носоз намебояд кард

تکیه بر عالم ناساز نمی باید کرد

Чашм дар хонаи пари дӯд гушӯдан ситам аст

چشم در خانه پر دود گشودن ستم است

Пеши зишти оинаи пардоз намебояд кард

پیش زشت آینه پرداز نمی باید کرد

Чун зи хати қофила ҳасан шавад по ба рикоб

چون ز خط قافله حسن شود پا به رکاب

Ба харидор , дигар ноз намебояд кард

به خریدار، دگر ناز نمی باید کرد

Даҳан аз ҳарфи баду нек чу бастии соиб

دهن از حرف بد و نیک چو بستی صائب

Ҳеҷ андешаи зи ғаммоз намебояд кард

هیچ اندیشه ز غماز نمی باید کرد