Чунон дониста май бояд дарин дунё наҳй по ро

چنان دانسته می باید درین دنیا نهی پا را

Ки бар мӯии миёни мӯр дар саҳро наҳй по ро

که بر موی میان مور در صحرا نهی پا را

Қадами биҷо ниҳодан дар қафо дорад пушаймонӣ

قدم بیجا نهادن در قفا دارد پشیمانی

Адо кун саҷдаи саҳвӣ агар беҷо наҳй по ро

ادا کن سجده سهوی اگر بی جا نهی پا را

Ҳузури кунҷи азлатгар туро аз хок бардорад

حضور کنج عزلت گر ترا از خاک بردارد

Агар дар хулди хўонндт ба истиғно наҳй по ро

اگر در خلد خوانندت به استغنا نهی پا را

Ба домони таҷаррудгар сбкрўҳонаҳи овезӣ

به دامان تجرد گر سبکروحانه آویزی

Чу исо аз замин бар олам боло наҳй по ро

چو عیسی از زمین بر عالم بالا نهی پا را

Нарезигар ба хоки роҳи об рӯй дарвешӣ

نریزی گر به خاک راه آب روی درویشی

Кунӣ сабз аз тароват чун Хизр ҳар ҷо наҳй по ро

کنی سبز از طراوت چون خضر هر جا نهی پا را

Туонегар зи худ чун буии пероҳан бурун омад

توانی گر ز خود چون بوی پیراهن برون آمد

Шавад бино , агар бар чашм нобӣно наҳй по ро

شود بینا، اگر بر چشم نابینا نهی پا را

Нигаҳбон бе шумораст аз ямин ва аз ясори ту

نگهبان بی شمارست از یمین و از یسار تو

Мабодо ҳар тараф чун маст , бепарво наҳй по ро

مبادا هر طرف چون مست، بی پروا نهی پا را

Ба кӯҳи қофи пушти худ диҳӣ аз рӯй осоиш

به کوه قاف پشت خود دهی از روی آسایش

Бурунгар аз миёни халқ чун анқо наҳй по ро

برون گر از میان خلق چون عنقا نهی پا را

Агар худро ба ҷӯш аз пастии хомии буруни оре

اگر خود را به جوش از پستی خامی برون آری

Ба фарқи ақл , бебокона чун саҳбо наҳй по ро

به فرق عقل، بی باکانه چون صهبا نهی پا را

Муҷаррадгар туоне гашт чун нури назар аз худ

مجرد گر توانی گشت چون نور نظر از خود

Ба чашми равшани хуршед чун исо наҳй по ро

به چشم روشن خورشید چون عیسی نهی پا را

Ба савҳони риёзати хештанрогар сабк созӣ

به سوهان ریاضت خویشتن را گر سبک سازی

Ба ҷуръат чун кафи сармаст бар дарё наҳй по ро

به جرأت چون کف سرمست بر دریا نهی پا را

Сабк чун пунба аз сар во кунӣ гирдонаи тан ро

سبک چون پنبه از سر وا کنی گردانه تن را

Чу мисатон бемуҳобо бар сар мино наҳй по ро

چو مستان بی محابا بر سر مینا نهی پا را

Буд ҳар зарраи зини хоки сияҳ , хуршеди рухсорӣ

بود هر ذره زین خاک سیه، خورشید رخساری

Мабодо бар замин аз рӯй истиғно наҳй по ро

مبادا بر زمین از روی استغنا نهی پا را

Ба суръати ончунон зини хокдони тираи роҳии шӯ

به سرعت آنچنان زین خاکدان تیره راهی شو

Ки гардад серума аз гармӣ , чу бар хоро наҳй по ро

که گردد سرمه از گرمی، چو بر خارا نهی پا را

зи машриқ то ба мағриб тай кунӣ як рӯз бе заҳмат

ز مشرق تا به مغرب طی کنی یک روز بی زحمت

Агар чун меҳр дар роҳи талаб танҳо наҳй по ро

اگر چون مهر در راه طلب تنها نهی پا را

Гузаштан аз сирот осон шавад рӯзи ҷазо бар ту

گذشتن از صراط آسان شود روز جزا بر تو

Агар соиби з рӯй эҳтиёт ӣнҷо наҳй по ро

اگر صائب ز روی احتیاط اینجا نهی پا را

Хониш
ғзл шморҳ 336 — ъндлӣб ⬇