На буии гул , на ранги лола аз ҷо май баради мо ро

نه بوی گل، نه رنگ لاله از جا می برد ما را

Ба гулшани лиззати тарки тамошо май баради мо ро

به گلشن لذت ترک تماشا می برد ما را

Ду олам аз таманно шуд биёбони марги нокомӣ

دو عالم از تمنا شد بیابان مرگ ناکامی

Ҳамон хомӣ ба дунболи таманно май баради мо ро

همان خامی به دنبال تمنا می برد ما را

Макун таклифи ҳамроҳӣ ба мо эй сайли по дар гул

مکن تکلیف همراهی به ما ای سیل پا در گل

Ки даст аз ҷони худ шустан ба дарё май баради мо ро

که دست از جان خود شستن به دریا می برد ما را

Агар чаҳ дар ду олам нест майдони ҷунуни мо

اگر چه در دو عالم نیست میدان جنون ما

Ҳамон бе тоқатии саҳро ба саҳро май баради мо ро

همان بی طاقتی صحرا به صحرا می برد ما را

Каманди ҷазбаи хуршед агар раҳмат нафармоед

کمند جذبه خورشید اگر رحمت نفرماید

Ки чун шабнами азин пастӣ ба боло май баради моро ?

که چون شبنم ازین پستی به بالا می برد ما را؟

Чунон омода ишқем аз файзи сбкрўҳӣ

چنان آماده عشقیم از فیض سبکروحی

Ки ҳасани сӯрати девор аз ҷо май баради мо ро

که حسن صورت دیوار از جا می برد ما را

Ба тӯфони гавҳар аз гирди ятемӣ барнаме ояд

به طوفان گوهر از گرد یتیمی برنمی آید

Чаҳ гирд аз чеҳраи дили мавҷи саҳбо май баради моро ?

چه گرد از چهره دل موج صهبا می برد ما را؟

Ки бовар мекунад бо ин тавонои зи мо соиб ?

که باور می کند با این توانایی ز ما صائب؟

Ки чашми нотавон ӯ ба яғмо май баради мо ро

که چشم ناتوان او به یغما می برد ما را

Хониш
ғзл шморҳ 337 — ъндлӣб ⬇