Он ки манъи ман махмури з саҳбо ме кард

آن که منع من مخمور ز صهبا می‌کرد

Лаб мегаван турои кош тамошо ме кард

لب میگون تو را کاش تماشا می‌کرد

Ишқ дар кафи зи дили сӯхта хокистар дошт

عشق در کف ز دل سوخته خاکستر داشت

Ҳасани он рӯз ки ойӣна мусаффо ме кард

حسن آن روز که آیینه مصفا می‌کرد

Дили прхўнм агар обила берун ме дод

دل پرخونم اگر آبله بیرون می‌داد

Аз гуҳари бодияро доман дарё ме кард

از گهر بادیه را دامن دریا می‌کرد

Дар дили сахти ту таъсир надорад , вар на

در دل سخت تو تأثیر ندارد، ور نه

Кӯҳро нолаи ман бодия паймо ме кард

کوه را ناله من بادیه‌پیما می‌کرد

Аз хати сабз чу мумаст кунун нақш пазир

از خط سبز چو موم است کنون نقش، پذیر

Дили сахти ту ки хӯн дар дил хоро ме кард

دل سخت تو که خون در دل خارا می‌کرد

Ошиқонро ба сари хок шудан хӯн ме шуд

عاشقان را به سر خاک شدن خون می‌شد

Зери погар назари он қомат раъно ме кард

زیر پا گر نظر آن قامت رعنا می‌کرد

Он ки тасбеҳи зи дасташи нФтодии ҳаргиз

آن که تسبیح ز دستش نفتادی هرگز

Дидамаш дӯши сари шиша ба лаб во ме кард

دیدمش دوش سر شیشه به لب وا می‌کرد

Ёди он аҳд ки хӯн дар қадаҳамгар май рехт

یاد آن عهد که خون در قدحم گر می‌ریخت

Ба нигаҳ кардани дуздида гуворо ме кард

به نگه کردن دزدیده، گوارا می‌کرد

Май кушояди назар аз давр ба ҳасрати имрӯз

می‌گشاید نظر از دور به حسرت امروز

Он ки густохи турои банди қабо во ме кард

آن که گستاخ، تو را بند قبا وا می‌کرد

Шаб ки аз тоб май он чеҳра барафрӯхта буд

شب که از تاب می آن چهره برافروخته بود

Шамъи болу пари парвона таманно ме кард

شمع، بال و پر پروانه تمنا می‌کرد

Дили сангини ту хӯн мешуд агар ме дидӣ

دل سنگین تو خون می‌شد اگر می‌دیدی

Ки фироқи ту чаҳ бо ин дил шайдо ме кард

که فراق تو چه با این دل شیدا می‌کرد

Лаби ҷони бахши ту аз хок қиёмат ангехт

لب جان‌بخش تو از خاک، قیامت انگیخت

Рӯҳ агар дар тани хафоаш масеҳо ме кард

روح اگر در تن خفاش مسیحا می‌کرد

Он ки мегуфт ки дар пардаи куфр имон нест

آن که می‌گفت که در پرده کفر ایمان نیست

Рӯй нави хати турои кош тамошо ме кард

روی نو خط تو را کاش تماشا می‌کرد

Соиб аз хоҷаи мадади хости дарин тозаи ғазал

صائب از خواجه مدد خواست درین تازه غزل

Ки дар эҳёии сухани кор масеҳо ме кард

که در احیای سخن کار مسیحا می‌کرد