Аз хамӯшӣ дили равшани гуҳарон об хӯрд
از خموشی دل روشن گهران آب خورد
Кӯзаи сари баста чу гардид меноб хӯрд
کوزه سر بسته چو گردید می ناب خورد
Гирди ғурбати зи Рахш баҳр кунад поки охир
گرد غربت ز رخش بحر کند پاک آخر
Ҳар ки дар роҳи талаби гирд чу сайлоб хӯрд
هر که در راه طلب گرد چو سیلاب خورد
намефазояд гиреҳӣ бар гиреҳи мушкили дил
می فزاید گرهی بر گره مشکل دل
Риштаи ҷон агар аз чархи чунин тоб хӯрд
رشته جان اگر از چرخ چنین تاب خورد
Нест як ҷуръаи дарин майкада бе хӯни ҷигар
نیست یک جرعه درین میکده بی خون جگر
Бода дар ҷом кунад ошиқ ва хуноб хӯрд
باده در جام کند عاشق و خوناب خورد
Доим аз хонаи буруни душман ман ме ояд
دایم از خانه برون دشمن من می آید
Санг бар шишаам аз зӯр меноб хӯрд
سنگ بر شیشه ام از زور می ناب خورد
Нафасаши накҳати пероҳан Юсуф дорад
نفسش نکهت پیراهن یوسف دارد
Дили ҳаркас ки азон чоҳи зқн об хӯрд
دل هرکس که ازان چاه ذقن آب خورد
Ба забони суҳбат ишроқ надорад ҳоҷат
به زبان صحبت اشراق ندارد حاجت
Шамъи равшани дили худ дар шаб маҳтоб хӯрд
شمع روشن دل خود در شب مهتاب خورد
Умр ҷовид шавад дар назараши мавҷи сароб
عمر جاوید شود در نظرش موج سراب
Хизр агар захмӣ азон ханҷар сероб хӯрд
خضر اگر زخمی ازان خنجر سیراب خورد
Наравад ҳасрати шамшери ту аз дил ба ҳалок
نرود حسرت شمشیر تو از دل به هلاک
Гарчи дар хоб буд ташнаи ҳамон об хӯрд
گرچه در خواب بود تشنه همان آب خورد
Ҳасан бар ошиқ содиқ накунад раҳм ки субҳ
حسن بر عاشق صادق نکند رحم که صبح
Хӯни зи паймонаи хуршед ҷҳонтоб хӯрд
خون ز پیمانه خورشید جهانتاب خورد
Дар ҷаҳонӣ ки туҳидасти бурун бояд рафт
در جهانی که تهیدست برون باید رفت
Содаи лавҳи он ки ғам рафтан асбоб хӯрд
ساده لوح آن که غم رفتن اسباب خورد
Кард дахли каҷи аҳбоби зи ҷони сайри маро
کرد دخل کج احباب ز جان سیر مرا
То ба кӣ моҳии ман туъмаи з қуллоб хӯрд ?
تا به کی ماهی من طعمه ز قلاب خورد؟
Надиҳади лаъли ту аз сангдилии нами берун
ندهد لعل تو از سنگدلی نم بیرون
Магар аз чоҳи занхдони ту дил об хӯрд
مگر از چاه زنخدان تو دل آب خورد
Чанд дар шишаи сари бастаи гардуни соиб
چند در شیشه سر بسته گردون صائب
Хӯни худро дили битоб чу симоб хӯрд
خون خود را دل بیتاب چو سیماب خورد