Агар ғифлати ниҳон дар санг хоро мекунад мо ро

اگر غفلت نهان در سنگ خارا می‌کند ما را

Ҷавонмардаст дарди ишқ , пайдо мекунад мо ро

جوانمردست درد عشق، پیدا می‌کند ما را

Надорад сарфае ойӣнаи моро ҷило додан

ندارد صرفه‌ای آیینه ما را جلا دادن

Шавад расвои олам ҳар ки расво мекунад мо ро

شود رسوای عالم هر که رسوا می‌کند ما را

Тамошои бисоти зўдсири олами имкон

تماشای بساط زودسیر عالم امکان

Назар пӯшиданӣ дорад ки бино мекунад мо ро

نظر پوشیدنی دارد که بینا می‌کند ما را

Агар равшангари ҳайрат ба ҳоли мо напардозад

اگر روشنگر حیرت به حال ما نپردازد

Ки дигари сода аз нақш таманно мекунад моро ?

که دیگر ساده از نقش تمنا می‌کند ما را؟

Агар чун қатра дар дарёии касрати роҳ мо уфтад

اگر چون قطره در دریای کثرت راه ما افتد

Хаёли даври гирди ёр , танҳо мекунад мо ро

خیال دور گرد یار، تنها می‌کند ما را

Ба талхии қатраи моро зи дарёи абр агар гирад

به تلخی قطره ما را ز دریا ابر اگر گیرد

Ба ширинӣ дигар дар кор дарё мекунад мо ро

به شیرینی دگر در کار دریا می‌کند ما را

Кадомин ғабни азин афзӯн буд мо бениёзонро ?

کدامین غبن ازین افزون بود ما بی‌نیازان را؟

Ки чарх бе басирати харҷ дунё мекунад мо ро

که چرخ بی‌بصیرت خرج دنیا می‌کند ما را

зи чашми бади худои он чашм мегаванро нигаҳ дорад !

ز چشم بد خدا آن چشم میگون را نگه دارد!

Ки дар ҳар гардишии маст тамошо мекунад мо ро

که در هر گردشی مست تماشا می‌کند ما را

Ҳамин ишқӣ ки рӯзи мо азу шаб шуд , агар хоҳад

همین عشقی که روز ما ازو شب شد، اگر خواهد

Ба доғии офтоби олам оро мекунад мо ро

به داغی آفتاب عالم‌آرا می‌کند ما را

Агар чун шона аз ҳар чок , дил роҳӣ кунад пайдо

اگر چون شانه از هر چاک، دل راهی کند پیدا

Ҳамон зулфи сабки дасташи зи сар вомӣ кунад мо ро

همان زلف سبک‌دستش ز سر وامی‌کند ما را

Чунин маълум шуд аз гӯшмоли осмони соиб

چنین معلوم شد از گوشمال آسمان صائب

Ки баҳри маҳфили дигар муҳайё мекунад мо ро

که بهر محفل دیگر مهیا می‌کند ما را