Шуълаи шавқ агар дар дил хоро гирад

شعله شوق اگر در دل خارا گیرد

Каъба чун маҳмили Лайлии раҳ саҳро гирад

کعبه چون محمل لیلی ره صحرا گیرد

Юсуфи ин гармии бозор надидааст ба хоб

یوسف این گرمی بازار ندیده است به خواب

Меҳр дар кӯии ту шаби ҷой тамошо гирад

مهر در کوی تو شب جای تماشا گیرد

Зарра чун партави хуршед далелӣ дорад

ذره چون پرتو خورشید دلیلی دارد

Мо ки дорем чароғӣ ба раҳ мо гирад ?

ما که داریم چراغی به ره ما گیرد؟

зи иштиёқ лаб мегаван ту наздик шуда аст

ز اشتیاق لب میگون تو نزدیک شده است

Ки қадаҳи пунба ба лаб аз сар мино гирад

که قدح پنبه به لب از سر مینا گیرد

Дар нигаҳбонии дили ақл абас ме кӯшад

در نگهبانی دل عقل عبث می کوشد

Сӯзан он нест ки домон масеҳо гирад

سوزن آن نیست که دامان مسیحا گیرد

Чархи беҳудаи хамӣ дар хам соиб карда аст

چرخ بیهوده خمی در خم صائب کرده است

Доми гунҷишк маҳоласт ки анқо гирад

دام گنجشک محال است که عنقا گیرد