Ҳарки дар домани арбоби назари даст назд

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزد

Ғӯта зад дар дили дарё , ба гуҳари даст назд

غوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Ҳар ки чун субҳи гушоиши зи дил шабҳо ёфт

هر که چون صبح گشایش ز دل شبها یافت

То нафас дошт ба домон дигар даст назд

تا نفس داشت به دامان دگر دست نزد

Сайр чашмӣаст ба холи лаби ширини ту хатм

سیر چشمی است به خال لب شیرین تو ختم

Ки ба талхӣ гузаронад ва ба шукри даст назд

که به تلخی گذراند و به شکر دست نزد

Пай сифедаст шаб ҳар ки сабоҳӣ дорад

پی سفیدست شب هر که صباحی دارد

эй хуши он шаб ки ба домони саҳари даст назд

ای خوش آن شب که به دامان سحر دست نزد

Ҳар ки чун сарв нигарадед дарин боғи озод

هر که چون سرو نگردید درین باغ آزاد

Бо ду сад уқдаи мушкил ба камари даст назд

با دو صد عقده مشکل به کمر دست نزد

Кӣ нигоҳии зи тамошои ҷамолати баргашт ?

کی نگاهی ز تماشای جمالت برگشت؟

Ки баҳам аз мижаҳо дидатар , даст назд

که بهم از مژه ها دیده تر، دست نزد

Хори тӯҳмат , хулаи перҳан Юсуф шуд

خار تهمت، خله پیرهن یوسف شد

Гул ба домони ту эй поки гуҳари даст назд

گل به دامان تو ای پاک گهر دست نزد

Ба замини сияҳи ҳинд ки рафт аз Эрон ?

به زمین سیه هند که رفت از ایران؟

Ки ба ҳар курнришу таслим ба сари даст назд

که به هر کرنش و تسلیم به سر دست نزد

Бош бедор ки раҳ дар ҳарам каъба наёфт

باش بیدار که ره در حرم کعبه نیافت

Дили шаб ҳар ки бар он ҳалқа дар даст назд

دل شب هر که بر آن حلقه در دست نزد

Соиби ин он ғазали Сайиди маъсӯм ки гуфт

صائب این آن غزل سید معصوم که گفت

Шона бар мӯӣ камар зад , ба камари даст назд

شانه بر موی کمر زد، به کمر دست نزد