Бар зи нхдони ту ҳаркас ки нигоҳ андозад

بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازد

Гар буд Хизр , дили хеш ба чоҳ андозад

گر بود خضر، دل خویش به چاه اندازد

Гирд бар домани дарёӣ карам нанишинад

گرد بر دامن دریای کرم ننشیند

Абр агар сояи раҳмат ба гиёҳ андозад

ابر اگر سایه رحمت به گیاه اندازد

Уқдаи мушкили моро ба насимӣ дарёб

عقده مشکل ما را به نسیمی دریاب

То ба кӣ оҳ ба ашк , ашк ба оҳ андозад ?

تا به کی آه به اشک، اشک به آه اندازد؟

Дар гузар аз сари назораи он қади баланд

در گذر از سر نظاره آن قد بلند

Кин тамошои зи сари чарх кулоҳ андозад

کاین تماشا ز سر چرخ کلاه اندازد

Давр бош мижа аз ҳар ду тараф устода аст

دور باش مژه از هر دو طرف استاده است

Зуҳра кист бар он чашм нигоҳ андозад ?

زهره کیست بر آن چشم نگاه اندازد؟

Шиква дар дили гиреҳу ҷуръат гуфторам нест

شکوه در دل گره و جرأت گفتارم نیست

Магари ин силсиларо ашк ба роҳ андозад

مگر این سلسله را اشک به راه اندازد

Соиб аз дарди тағофули дил агар хӯн гардад

صائب از درد تغافل دل اگر خون گردد

Ба азонаст касе рӯ ба нигоҳ андозад

به ازان است کسی رو به نگاه اندازد