Сабрро замзамаи ман сафарӣ ме созад

صبر را زمزمه من سفری می سازد

Кӯҳро нолаи ман Кебек дарӣ ме созад

کوه را ناله من کبک دری می سازد

Пар коҳӣаст ба дӯши дил сўдоздаҳ ам

پر کاهی است به دوش دل سودازده ام

Кӯҳи дардӣ ки фалакро камарӣ ме созад

کوه دردی که فلک را کمری می سازد

Дар ҷавонии зи самари қомат нахласт ду то

در جوانی ز ثمر قامت نخل است دو تا

Ростии сарви маро бесамарӣ ме созад

راستی سرو مرا بی ثمری می سازد

Накунад сабр ба зиндони фалак , ҷон чаҳ кунад ?

نکند صبر به زندان فلک، جان چه کند؟

Мурғ дар байза ба бебол ва парӣ ме созад

مرغ در بیضه به بی بال و پری می سازد

Ақл дар косаи сар ишқ шуд аз бихбрӣ

عقل در کاسه سر عشق شد از بیخبری

Девро бодаи гулранг парӣ ме созад

دیو را باده گلرنگ پری می سازد

Ҳар киро оина чун оби мусаффо шуда аст

هر که را آینه چون آب مصفا شده است

Бо гулу хори зи равшан гуҳарӣ ме созад

با گل و خار ز روشن گهری می سازد

Ба шикастӣ ки з даврон расад озурда мабош

به شکستی که ز دوران رسد آزرده مباش

Ки тамомии маи навро сипарӣ ме созад

که تمامی مه نو را سپری می سازد

намешавад аз ҷигари санги чароғаши равшан

می شود از جگر سنگ چراغش روشن

Ҳар ки чун лола ба хунин ҷгарӣ ме созад

هر که چون لاله به خونین جگری می سازد

Май ҷаҳд аз хами чавгони ҳаводиси гӯйиш

می جهد از خم چوگان حوادث گویش

Чун фалак ҳар ки ба бепо ва сиррӣ ме созад

چون فلک هر که به بی پا و سری می سازد

Оҳ сардаст алоҷи дили ғамгини соиб

آه سردست علاج دل غمگین صائب

Ғунчаро суҳбати бод саҳарӣ ме созад

غنچه را صحبت باد سحری می سازد