Пер бар зиндагии афзӯни з ҷавон ме ларзад

پیر بر زندگی افزون ز جوان می لرزد

Барг бар хеш дар айём хазон ме ларзад

برگ بر خویش در ایام خزان می لرزد

Нест тоби нафаси сарди дили равшан ро

نیست تاب نفس سرد دل روشن را

Шамъ дар вақти саҳаргоҳ азон ме ларзад

شمع در وقت سحرگاه ازان می لرزد

Дили зи осӯдагӣ ҷисм наёяд ба қарор

دل ز آسودگی جسم نیاید به قرار

Шуд замини сокин ва ин хона ҳамон ме ларзад

شد زمین ساکن و این خانه همان می لرزد

Аз ҷилои дили худ ҳар ки ба тани пардозад

از جلای دل خود هر که به تن پردازد

Сода лавҳӣаст ки бар оина дон ме ларзад

ساده لوحی است که بر آینه دان می لرزد

намешавад аз дар нобастаи парешон , хотир

می شود از در نابسته پریشان، خاطر

Дили осӯдаи зи чашм нигарон ме ларзад

دل آسوده ز چشم نگران می لرزد

Маҳди ороми парешони суханон хомӯшӣ аст

مهد آرام پریشان سخنان خاموشی است

Бештар бар сари гуфтор забон ме ларзад

بیشتر بر سر گفتار زبان می لرزد

Ватан аз ёд ба хунгармӣ ғурбат наравад

وطن از یاد به خونگرمی غربت نرود

Об дар лаъли гарони қимат азон ме ларзад

آب در لعل گران قیمت ازان می لرزد

Дил ба ҷон ларзад азон қомат чун тири хаданг

دل به جان لرزد ازان قامت چون تیر خدنگ

Ончунон каз қадар андоз нишон ме ларзад

آنچنان کز قدر انداز نشان می لرزد

Дар таҳи оби бақои пос нафас ме дорад

در ته آب بقا پاس نفس می دارد

Зери шамшери ту ҳаркас ки ба ҷон ме ларзад

زیر شمشیر تو هرکس که به جان می لرزد

Ба зари қалб агар Юсуф худ бифурӯшам

به زر قلب اگر یوسف خود بفروشم

Дилам аз ғабни харидор ҳамон ме ларзад

دلم از غبن خریدار همان می لرزد

Гарчи фарсӯда шуд аз хӯрдани нони дандонаш

گرچه فرسوده شد از خوردن نان دندانش

Кӯтаҳи Андяши ҳамон дар ғам нон ме ларзад

کوته آندیش همان در غم نان می لرزد

Ончунон каз нафаси сард хазон ларзад барг

آنچنان کز نفس سرد خزان لرزد برگ

Соиб аз гармии аҳбоб чунон ме ларзад

صائب از گرمی احباب چنان می لرزد