Ашки гармами ҷигари водии маҳшари сӯзад

اشک گرمم جگر وادی محشر سوزد

Доғи тбхол ба кунҷи лаби кавсари сӯзад

داغ تبخال به کنج لب کوثر سوزد

Остин даст надорад ба чароғи гули доғ

آستین دست ندارد به چراغ گل داغ

Ин чароғӣаст ки то домани маҳшари сӯзад

این چراغی است که تا دامن محشر سوزد

Оташи ишқи з хокистар ҳиндаст баланд

آتش عشق ز خاکستر هندست بلند

Зани дарин шуълаи ситон бар сари шавҳари сӯзад

زن درین شعله ستان بر سر شوهر سوزد

Аз май ин чеҳра ки имрӯзи ту афрӯхта Эй

از می این چهره که امروز تو افروخته ای

Гар кунӣ боди зан аз боли самандар , сӯзад

گر کنی باد زن از بال سمندر، سوزد

Аз кулоҳи нмдӣ дӯд кунад ахгари ишқ

از کلاه نمدی دود کند اخگر عشق

Ин на авдӣаст ки дар миҷмари афсари сӯзад

این نه عودی است که در مجمر افسر سوزد

Ба ки сар бар сари болини саломати бунаам

به که سر بر سر بالین سلامت بنهم

Чанд аз паҳлавии ман синаи бистари сӯзад ?

چند از پهلوی من سینه بستر سوزد؟

Аз чаҳ бардааст навоҳои малоли ангезат ?

از چه برده است نواهای ملال انگیزت؟

Ки бар афғони ту соиби дили кофари сӯзад

که بر افغان تو صائب دل کافر سوزد