Поем аз гармии рафтори чунон май сӯзад

پایم از گرمی رفتار چنان می‌سوزد

Ки дили обила бар реги равон май сӯзад

که دل آبله بر ریگ روان می‌سوزد

Водии шавқ чаҳ водӣаст ки тифлӣ ба ҳавас

وادی شوق چه وادی است که طفلی به هوس

Гар кунад мураккаби неи гарм , Аннан май сӯзад

گر کند مرکب نی گرم، عنان می‌سوزد

Ҳарами исмати майхона чаҳ дороломнӣ аст

حرم عصمت میخانه چه دارالامنی است

Шамъи маҳтоб ба фонӯси каттон май сӯзад

شمع مهتاب به فانوس کتان می‌سوزد

Дили бедори азин савмиъаи дорони матлаб

دل بیدار ازین صومعه‌داران مطلب

Кин чароғӣаст ки дар дайри Муғон май сӯзад

کاین چراغی است که در دیر مغان می‌سوزد

Оташини шиквае аз лаъли ту дар дил дорам

آتشین شکوه‌ای از لعل تو در دل دارم

Ки агар лаб бигушоем ду ҷаҳон май сӯзад

که اگر لب بگشایم دو جهان می‌سوزد

Субҳи маҳшари зи ҷигари сад нафас сард кашид

صبح محشر ز جگر صد نفس سرد کشید

Ҳамчунон луқмаи ишқи ту даҳон май сӯзад

همچنان لقمه عشق تو دهان می‌سوزد

Чун ба девон барам ин тозаи ғазалро соиб ?

چون به دیوان برم این تازه غزل را صائب؟

Ки ба як чашм задани калак ва бенон май сӯзад ?

که به یک چشم زدن کلک و بنان می‌سوزد؟