Ҳасан бепарво ба фармон ҳавас бошад чаро ?

حسنِ بی‌پروا به فرمانِ هوس باشد چرا؟

Барқи ъолмсўз дар занҷир хас бошад чаро

برقِ عالمسوز در زنجیرِ خس باشد چرا

Бодаи пари зӯр , кори санг бо мино кунад

بادهٔ پر‌زور، کارِ سنگ با مینا کند

Мастро андеша аз банд асас бошад чаро

مست را اندیشه از بندِ عسس باشد چرا

То ҳавои абру чамани пари гул буд , аз зуҳди хушк

تا هوا ابر و چمن پُر گل بود، از زهدِ خشک

Одамӣ дар чори девор қафас бошад чаро

آدمی در چار‌دیوارِ قفس باشد چرا

Домани ғаввоси пар гавҳар шуд аз поси нафас

دامنِ غواص پر گوهر شد از پاسِ نفس

ӣнқадари ғофили кас аз пос нафас бошад чаро

اینقدر غافل کس از پاسِ نفس باشد چرا

То ба хомӯшии тавон санги нишони гаштан , касе

تا به خاموشی توان سنگِ نشان‌گَشتن، کسی

Дар қатори ҳарзаи нолон чун ҷарас бошад чаро

در قطار هرزهٔ نالان چون جَرَس باشد چرا

То касе дарё тавонад гаштан аз тарки ҳаво

تا کسی دریا تواند گشتن از ترکِ هوا

Чун ҳубоби пуч дар банд нафас бошад чаро

چون حبابِ پوچ در بندِ نفس باشد چرا

Он ки кӯҳи қоф чун анқо буд як луқма аш

آن که کوهِ قاف چون عنقا بود یک لقمه‌اش

Бар сар хонҳо туфайлӣ чун магас бошад чаро

بر سرِ خوان‌ها طُفیلی چون مگس باشد چرا

Ин ҷавоби он ғазали соиб ки мегуяд ҳаким

این جوابِ آن غزل صائب که می گوید حکیم

То нафас бошад , касе беҳамнафас бошад чаро ?

تا نفس باشد، کسی بی‌همنفس باشد چرا؟