Ҷони аршӣ , фарш дар зиндон тан бошад чаро ?

جانِ عرشی، فرشِ در زندانِ تن باشد چرا؟

Шуълаи ҷувола дар қайд лаган бошад чаро

شعلهٔ جواله در قیدِ لگن باشد چرا

Лафз месозад ҷаҳон бар маънии равшани сиёҳ

لفظ می‌سازد جهان بر معنیِ روشن سیاه

Юсуфи симини бадан дар перҳан бошад чаро

یوسفِ سیمین‌بدن در پیرهن باشد چرا

То тавонад тарк тан кард одамӣ бо ин шуъӯр

تا تواند ترکِ تن کرد آدمی با این شعور

Зинда чун карами бришм дар кафан бошад чаро

زنده چون کرمِ بریشم در کفن باشد چرا

наметавонад то шудани фармонравои ҷони азиз

می‌تواند تا شدن فرمانروا جانِ عزیز

Ҳамчуи моҳи Миср дар чоҳ ватан бошад чаро

همچو ماهِ مصر در چاهِ وطن باشد چرا

наме тавон аз сӯхтан гардид восил то ба шамъ

می‌توان از سوختن گردید واصل تا به شمع

Одамии парвона ҳар анҷуман бошад чаро

آدمی پروانهٔ هر انجمن باشد چرا

То дил пурхӯн тавонад шуд зи ғурбати номдор

تا دلِ پرخون تواند شد ز غربت نامدار

Чун ақиқ аз содаи лавҳӣ дар Яман бошад чаро

چون عقیق از ساده‌لوحی در یمن باشد چرا

наметавонад то муаттари сохт мағзи олимӣ

می‌تواند تا معطر ساخت مغزِ عالمی

Машк дар нофи ғизолон хутан бошад чаро

مشکِ در نافِ غزالانِ خُتن باشد چرا

Дил ба ҳиммат метавонад чун бурун омад зи пӯст

دل به همت میتواند چون برون آمد ز پوست

Ҳамчуи хӯни мурда дар зиндон тан бошад чаро

همچو خونِ مرده در زندانِ تن باشد چرا

Пери канъон бо далелии ҳамчуи буии перҳан

پیرِ کنعان با دلیلی همچو بوی پیرهن

Мӯътакиф дар гӯшаи байт алҳзн бошад чаро

معتکف در گوشهٔ بیت‌الحزن باشد چرا

То тавонад одамии ҳамвор кардани хеш ро

تا تواند آدمی هموار‌کردن خویش را

Дар шикасти бесутун чун кӯҳкан бошад чаро

در شکستِ بیستون چون کوهکن باشد چرا

Бугсал аз тӯли амли сари риштаи пайванди дил

بِگُسَل از طولِ امل سر‌رشتهٔ پیوندِ دل

Гардани озода дар қайд расан бошад чаро

گردنِ آزاده در قیدِ رسن باشد چرا

Духтар руз кист то созад туро беихтиёр ?

دخترِ رَز کیست تا سازد ترا بی‌اختیار؟

Ҳиммати мардона дар фармон зан бошад чаро

همتِ مردانه در فرمانِ زن باشد چرا

Шуд ба лаби во кардании ганҷинаи гавҳари садаф

شد به لب وا‌کردنی گنجینهٔ گوهر صدف

Дар талоши ризқ , одам бедаҳан бошад чаро

در تلاشِ رزق، آدم بی‌دهن باشد چرا

Сар наме печад ба тарки сари зи теғи обдор

سر نمی‌پیچد به ترکِ سر ز تیغِ آبدار

Ин қадари кас чун қалами ошиқ сухан бошад чаро

این قدر کس چون قلم عاشق‌سخن باشد چرا

Чун зи шабнами гӯши гули соиби з симобаст пар

چون ز شبنم گوشِ گل صائب ز سیماب است پر

Булбули хуши нағмаи мо дар чаман бошад чаро

بلبلِ خوش نغمهٔ ما در چمن باشد چرا