Чун хат аз чеҳраи он моҳ лақо бархезад

چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزد

Занг аз ойӣнаи бенаӣ мо бархезад

زنگ از آیینه بینایی ما برخیزد

Бар дил аз раҳгузари хати ту чун хати ғубор

بر دل از رهگذر خط تو چون خط غبار

Нанашастааст ғуборӣ ки з ҷо бархезад

ننشسته است غباری که ز جا برخیزد

Доғи ғайрат ба дили Хизру масеҳои сӯзад

داغ غیرت به دل خضر و مسیحا سوزد

Лолае каз сари хок шуҳадо бархезад

لاله ای کز سر خاک شهدا برخیزد

Дар бисотӣ ки гуҳари гирд ятемӣ дорад

در بساطی که گهر گرد یتیمی دارد

Чаҳ ғубор аз дили ғами дида мо бархезад ?

چه غبار از دل غم دیده ما برخیزد؟

Хизр аз сабзаи хобидаи гарони хизтрст

خضر از سبزه خوابیده گران خیزترست

Пеши он кас ки зи шавқи ту з ҷо бархезад

پیش آن کس که ز شوق تو ز جا برخیزد

Ман ва он ҳасани ҷҳонсўз ки дар маҳфил ӯ

من و آن حسن جهانسوز که در محفل او

Аз сапандӣ ки насӯзанд садо бархезад

از سپندی که نسوزند صدا برخیزد

То назари вокнд аз пой фитад чун наргис

تا نظر واکند از پای فتد چون نرگس

Ҳар ки аз хок ба имдод Асо бархезад

هر که از خاک به امداد عصا برخیزد

Роҳи хобида маҳоласт ки бедор шавад

راه خوابیده محال است که بیدار شود

Агар аз шаш ҷиҳати овоз даро бархезад

اگر از شش جهت آواز درا برخیزد

Аждаҳоро тамаъи ганҷ гуворо созад

اژدها را طمع گنج گوارا سازد

Аз сари роҳ маҳоласт гадо бархезад

از سر راه محال است گدا برخیزد

Хомшии таббати воруна пургӯйон аст

خامشی تبت وارونه پرگویان است

Нест мумкин ки зи як даст садо бархезад

نیست ممکن که ز یک دست صدا برخیزد

Ба шитобии гузарами соиби азин ваҳшатгоҳ

به شتابی گذرم صائب ازین وحشتگاه

Ки з ҳар обилаам бонг даро бархезад

که ز هر آبله ام بانگ درا برخیزد