Надорад баҳру кони сармояи дасту дили мо ро

ندارد بحر و کان سرمایه دست و دل ما را

Гуҳар чун абр май резади зи домани соили мо ро

گهر چون ابر می ریزد ز دامن سایل ما را

Ки меояд ба срўқти дили мо ҷузи парешоне ?

که می آید به سروقت دل ما جز پریشانی؟

Ки май пурсад ба ғайр аз сайли роҳи манзили моро ?

که می پرسد به غیر از سیل راه منزل ما را؟

Ба теғ бе ниёзии хӯни оҳӯии ҳарами резад

به تیغ بی نیازی خون آهوی حرم ریزد

Сияҳи чашмӣ ки дар пай май дӯди мурғи дили мо ро

سیه چشمی که در پی می دود مرغ دل ما را

Надорад мазраъи мо ҳосилии ғайр аз туҳидастӣ

ندارد مزرع ما حاصلی غیر از تهیدستی

Тавон дар чашм мӯрӣ кард хирмани ҳосили мо ро

توان در چشم موری کرد خرمن حاصل ما را

Агар бетоқатӣ дар домани дармони нёўизд

اگر بی طاقتی در دامن درمان نیاویزد

Шикастан мумиёе мешавад охири дили мо ро

شکستن مومیایی می شود آخر دل ما را

Масеҳо дар алоҷи мо нафаси беҳуда май сӯзад

مسیحا در علاج ما نفس بیهوده می سوزد

Лаби хомӯши соғар май кушояди мушкили мо ро

لب خاموش ساغر می گشاید مشکل ما را

Чаҳ лозими миннати хушк аз фалак бардоштан соиб ?

چه لازم منت خشک از فلک برداشتن صائب؟

Чаҳ рангинӣ диҳад ин ҷоми холии маҳфили моро ?

چه رنگینی دهد این جام خالی محفل ما را؟

Хониш
ғзл шморҳ 341 — ъндлӣб ⬇