Сабр ҳарчанд ба дили ранги ҳзр май резад

صبر هرچند به دل رنگ حضر می‌ریزد

Шавқ аз хонаи буруни рахти сафар май резад

شوق از خانه برون رخت سفر می‌ریزد

Садаф аз ташнаи лабии машриқи тбхол шуда аст

صدف از تشنه‌لبی مشرق تبخال شده است

Абр дар коми наҳанги оби гуҳар май резад

ابر در کام نهنگ آب گهر می‌ریزد

Орифони ҷони худ аз хасм надоранд дареғ

عارفان جان خود از خصم ندارند دریغ

Гул ба домони сабои зар ба сипар май резад

گل به دامان صبا زر به سپر می‌ریزد

Бо сбкдстии мо барқи ҳаводис чаҳ кунад ?

با سبکدستی ما برق حوادث چه کند؟

Ҷуръати киштии мо ранги хатар май резад

جرأت کشتی ما رنگ خطر می‌ریزد

Бас ки аз сабзаи он тарафи биногваш тар аст

بس که از سبزهٔ آن طرف بناگوش تر است

Хати райҳони чамани хок ба сар май резад

خط ریحان چمن خاک به سر می‌ریزد

Барги резони карами лиззат дигар дорад

برگ‌ریزان کرم لذت دیگر دارد

Гирди он нахл ки бе хости самар май резад

گرد آن نخل که بی‌خواست ثمر می‌ریزد

Ҳар замини тухмӣ ва ҳар тухм заминӣ дорад

هر زمین تخمی و هر تخم زمینی دارد

Доғ , таҳи ҷуръаи худро ба ҷигар май резад

داغ، ته جرعه خود را به جگر می‌ریزد

Мӯри моро ба кафи даст сулаймон бирасон

مور ما را به کف دست سلیمان برسان

То бибинӣ ба такаллум чаҳ шукр май резад

تا ببینی به تکلم چه شکر می‌ریزد

Дил маҳоласт лаб аз ҳарфи шикояти бандад

دل محال است لب از حرف شکایت بندد

Шуъларо то нафасӣ ҳаст шарар май резад

شعله را تا نفسی هست شرر می‌ریزد

Бо лаб ӯ сухан аз ҳасан глўсўз зада аст

با لب او سخن از حسن گلوسوز زده است

Заҳри худро хати сабзаш ба шукр май резад

زهر خود را خط سبزش به شکر می‌ریزد

Дида аз ашку лаб аз оҳу дил аз доғ пар аст

دیده از اشک و لب از آه و دل از داغ پُر است

Ишқ дар ҳар гузарии ранг дигар май резад

عشق در هر گذری رنگ دگر می‌ریزد

Нест ҷузи хомаи соиб ки заволаши мрсод !

نیست جز خامهٔ صائب که زوالش مرساد!

Раги абрӣ ки шабу рӯзи гуҳар май резад

رگ ابری که شب و روز گهر می‌ریزد