Маҳви дидори ту роҳати з ?илам нашносад

محو دیدار تو راحت ز الم نشناسد

Сӯрати хубу бади ойӣнаи з ҳам нашносад

صورت خوب و بد آیینه ز هم نشناسد

Санги мизон брҳмн шавад он рӯзи тамом

سنگ میزان برهمن شود آن روز تمام

Ки ба ҳар санг расад кам з санам нашносад

که به هر سنگ رسد کم ز صنم نشناسد

ӯст бино ки агар хок диҳандаш ба баҳо

اوست بینا که اگر خاک دهندش به بها

Серума аз худ шиканӣ созад ва кам нашносад

سرمه از خود شکنی سازد و کم نشناسد

Ншأаҳи бодаи тавҳид бар он ринди ҳалол

نشأه باده توحید بر آن رند حلال

Ки бти бода кам аз мурғ ҳарам нашносад

که بط باده کم از مرغ حرم نشناسد

Аз ту он рӯз шавад салтанат рӯй замин

از تو آن روز شود سلطنت روی زمین

Ки турои роҳрав аз нақш қадам нашносад

که ترا راهرو از نقش قدم نشناسد

Ҳар киро аз сар озода диҳад афсар , фақр

هر که را از سر آزاده دهد افسر، فقر

Рутбаи хок кам аз маснад ҷам нашносад

رتبه خاک کم از مسند جم نشناسد

Хок дар даст касе зар шавад аз даравишон

خاک در دست کسی زر شود از درویشان

Ки шавад хок ва дар аҳл карам нашносад

که شود خاک و در اهل کرم نشناسد

Ҳар ки афсонаи чашм ту кунад дар хобаш

هر که افسانه چشم تو کند در خوابش

Бистари офият аз теғи ду дам нашносад

بستر عافیت از تیغ دو دم نشناسد

Чун турои фарқи з Юсуф кунад он кӯтаҳи байн ?

چون ترا فرق ز یوسف کند آن کوته بین؟

Ки сари кӯии ту аз боғ Ирам нашносад

که سر کوی تو از باغ ارم نشناسد

Пеши ҷамъӣ ки тамоманд ба мизони хирад

پیش جمعی که تمامند به میزان خرد

СирФӣ ӯст ки динор ва дирам нашносад

صیرفی اوست که دینار و درم نشناسد

Ом май буд агар дарди сухан , ме боист

عام می بود اگر درد سخن، می بایست

Ки касе набзи сухан ба з қалам нашносад

که کسی نبض سخن به ز قلم نشناسد

Фориғ аз пӯст буд ҳар ки расидааст ба мағз

فارغ از پوست بود هر که رسیده است به مغز

Чаҳ аҷаби ошиқ агар дайр ва ҳарам нашносад ?

چه عجب عاشق اگر دیر و حرم نشناسد؟

Чун зи оғоз ба анҷом расад номаи ман ?

چون ز آغاز به انجام رسد نامه من؟

Дар мақомӣ ки сар аз пой қалам нашносад

در مقامی که سر از پای قلم نشناسد

Малики ҳайрати з ҳаводис нашавад зеру зибр

ملک حیرت ز حوادث نشود زیر و زبر

Чаҳ аҷаби соиб агар шодӣ ва ғам нашносад ?

چه عجب صائب اگر شادی و غم نشناسد؟