То кӣми навҳа ба гӯш аз дил ношод расад ?

تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟

То назар боз кунам новак бедод расад

تا نظر باز کنم ناوک بیداد رسد

Бар сар ҳар гиреҳи зулфи ту ларзам ки мабод

بر سر هر گره زلف تو لرزم که مباد

Дасти хушкидае аз ҷониб шамшод расад

دست خشکیده ای از جانب شمشاد رسد

намешавад дил нашавад музтариб аз омаданат ?

می شود دل نشود مضطرب از آمدنت؟

Дасту по гум накунад сайд чу сайёд расад ?

دست و پا گم نکند صید چو صیاد رسد؟

Ҷигарам тоза нашуд аз гҳроФшонии абр

جگرم تازه نشد از گهرافشانی ابر

Магари ин сӯхтаро барқ ба фарёд расад

مگر این سوخته را برق به فریاد رسد

Мӯри шӯи мӯр , ки ҳикмат ба сулаймон гузарад

مور شو مور، که حکمت به سلیمان گذرد

Гар ба саҳрои ту бо лашкар эҷод расад

گر به صحرای تو با لشکر ایجاد رسد

Наравад ковуши рашк аз дили ошиқ ки ҳануз

نرود کاوش رشک از دل عاشق که هنوز

Нолаи теша ба гӯш аз дил Фарҳод расад

ناله تیشه به گوش از دل فرهاد رسد

Бар сари қисмати теғ ва қалам ояд чу қазо

بر سر قسمت تیغ و قلم آید چو قضا

Муншии зулми турои хома фӯлод расад

منشی ظلم ترا خامه فولاد رسد

Рӯ ба дили бурдани соиб чу кунад чеҳра ӯ

رو به دل بردن صائب چو کند چهره او

Аз ду ҷониби сипаҳи зулф ба имдод расад

از دو جانب سپه زلف به امداد رسد