Ҳар ки айёми хат аз симброн ғофил шуд

هر که ایام خط از سیمبران غافل شد

Аз шаби қадар ба моҳи рамазон ғофил шуд

از شب قدر به ماه رمضان غافل شد

Бихўдӣ мекунад авзоъи ҷаҳонро ҳамвор

بیخودی می کند اوضاع جهان را هموار

Вой бар он ки азин хоби гарон ғофил шуд

وای بر آن که ازین خواب گران غافل شد

Рӯзии баста даҳонон расад аз ғайб , чаро

روزی بسته دهانان رسد از غیب، چرا

Аз дили танги ман он ғунчаи даҳон ғофил шуд ?

از دل تنگ من آن غنچه دهان غافل شد؟

Бо қадами хам шуда хуш нест парешони назарӣ

با قدم خم شده خوش نیست پریشان نظری

Дар кмонхонаҳ набояд зи нишон ғофил шуд

در کمانخانه نباید ز نشان غافل شد

Ба фалак мерасад ин дӯди кабобӣ ки марост

به فلک می رسد این دود کبابی که مراست

Аз дили сӯхта ман натавон ғофил шуд

از دل سوخته من نتوان غافل شد

Ҳар ки аз пушти варақ рӯй варақро хонда аст

هر که از پشت ورق روی ورق را خوانده است

Дар баҳорони натавонади зи хазон ғофил шуд

در بهاران نتواند ز خزان غافل شد

Рутбаи ҷозибаи ишқи баланд афтода аст

رتبه جاذبه عشق بلند افتاده است

Бар фалаки маи натавонади зи каттон ғофил шуд

بر فلک مه نتواند ز کتان غافل شد

Юсуф аз силии ихвон ба ғарибӣ афтод

یوسف از سیلی اخوان به غریبی افتاد

Чун тавонад кас аз абнои замон ғофил шуд ?

چون تواند کس از ابنای زمان غافل شد؟

Ёди он ҷон ҷаҳонаст ҳаётӣ гар ҳаст

یاد آن جان جهان است حیاتی گر هست

Мурдаи дили он ки азон ҷони ҷаҳон ғофил шуд

مرده دل آن که ازان جان جهان غافل شد

Домани бахт ҷавон рафт зи дасташи берун

دامن بخت جوان رفت ز دستش بیرون

Соиби он рӯз ки аз пери Муғон ғофил шуд

صائب آن روز که از پیر مغان غافل شد