Ҷигари пора агар моидаҳ хонам шуд

جگر پاره اگر مایده خوانم شد

Чашми шӯри фалаки сифла намакдонам шуд

چشم شور فلک سفله نمکدانم شد

Тнгдл дошт парешонеи парвози маро

تنگدل داشت پریشانی پرواز مرا

Ғунчаи гаштам , қафаси танг гулистонам шуд

غنچه گشتم، قفس تنگ گلستانم شد

Дасти шастами зи ҷаҳон , об ҳаётам гардид

دست شستم ز جهان، آب حیاتم گردید

Пои ниҳодам ба ҳаво , тахт сулаймонам шуд

پا نهادم به هوا، تخت سلیمانم شد

То дарин олами пуршӯр назар кардам боз

تا درین عالم پرشور نظر کردم باز

Таҳтаи машқи ду сад хоб парешонам шуд

تخته مشق دو صد خواب پریشانم شد

Хомшӣ аз саги гӣранда камӣнгоҳ балост

خامشی از سگ گیرنده کمینگاه بلاست

Нестам эмин агар нафас ба фармонам шуд

نیستم ایمن اگر نفس به فرمانم شد

Аз худӣ буд ба ман домани саҳрои зиндон

از خودی بود به من دامن صحرا زندان

Рафтам аз хеши бурун , шаҳр биёбонам шуд

رفتم از خویش برون، شهر بیابانم شد

Равад нилам ба мукофот азизӣ бахшед

رود نیلم به مکافات عزیزی بخشید

Чеҳраи нилӣ агар аз силӣ ихвонам шуд

چهره نیلی اگر از سیلی اخوانم شد

Кард аз тӯҳмат агар Миср ғубор олудам

کرد از تهمت اگر مصر غبار آلودم

Домани пок , калид дар зиндонам шуд

دامن پاک، کلید در زندانم شد

Соиб аз хомаи ман сунбултар май резад

صائب از خامه من سنبل تر می ریزد

То дили ошуфтаи он зулф парешонам шуд

تا دل آشفته آن زلف پریشانم شد