Чанд ҷони сахтии мо санги раҳ мо бошад ?

چند جان سختی ما سنگ ره ما باشد؟

Садафи мо гиреҳи хотир дарё бошад

صدف ما گره خاطر دریا باشد

Раҳмат он нест ки тоъат накунад исён ро

رحمت آن نیست که طاعت نکند عصیان را

Сайли як лаҳзаи ғубори дил дарё бошад

سیل یک لحظه غبار دل دریا باشد

Нестам ақл ки мардӯд назарҳо бошам

نیستم عقل که مردود نظرها باشم

Дарди ишқам ки маро дар ҳамаи дил ҷо бошад

درد عشقم که مرا در همه دل جا باشد

Толиби гавҳари ишқӣ , дили равшан ба кафи ор

طالب گوهر عشقی، دل روشن به کف آر

Лагани шамъи таҷаллии яд Байзо бошад

لگن شمع تجلی ید بیضا باشد

Ашки ушшоқ , назари баста ба домон ояд

اشک عشاق، نظر بسته به دامان آید

Тифли ин қавми гурезони з тамошо бошад

طفل این قوم گریزان ز تماشا باشد

Ҳар ки бо духтари рузи даст дар оғӯш кунад

هر که با دختر رز دست در آغوش کند

намехӯрам хунаш , агар пунба мино бошад

می خورم خونش، اگر پنبه مینا باشد

Аҷабӣ нест ки рафтор фаромӯш кунад

عجبی نیست که رفتار فراموش کند

Арақ аз бас ба Рахши маҳв тамошо бошад

عرق از بس به رخش محو تماشا باشد

Ҳар киро дард талаб нест ғам ризқ хӯрд

هر که را درد طلب نیست غم رزق خورد

Ризқи мо дар қадами обила по бошад

رزق ما در قدم آبله پا باشد

Дил соиб накушуд нози тршрўиии баҳр

دل صائب نکشد ناز ترشرویی بحر

Рӯзии ин садаф аз олам боло бошад

روزی این صدف از عالم بالا باشد