Доим аз фикри сафари пер мушавваш бошад

دایم از فکر سفر پیر مشوش باشد

Қомати хам шударо наъл дар оташ бошад

قامت خم شده را نعل در آتش باشد

Домани сӯхтагиро мада аз кафи зинҳор

دامن سوختگی را مده از کف زنهار

Ки ба қадари раги хомии раҳ оташ бошад

که به قدر رگ خامی ره آتش باشد

Пок кун аз рақами дониши расмии дил ро

پاک کن از رقم دانش رسمی دل را

Хонаи оина ҳайфаст мунаққаш бошад

خانه آینه حیف است منقش باشد

Дар сафари роҳрав аз хеш хабардор шавад

در سفر راهرو از خویش خبردار شود

Каҷии тири ниҳон дар дил таркиш бошад

کجی تیر نهان در دل ترکش باشد

Ишқ ҳайфаст бар он дил ки надорад дардӣ

عشق حیف است بر آن دل که ندارد دردی

Ин на авдӣаст ки шоиста оташ бошад

این نه عودی است که شایسته آتش باشد

Дардисар беш кунад сандали дарди сари ом

دردسر بیش کند صندل درد سر عام

Мо ва он нахли дарин боғ ки саркаш бошад

ما و آن نخل درین باغ که سرکش باشد

намекашад силсилаи мавҷ ба дарёии гуҳар

می کشد سلسله موج به دریای گهر

Ҷой рашкаст бар он дил ки мушавваш бошад

جای رشک است بر آن دل که مشوش باشد

Аз май лаъли рух ҳар ки нигараданд ранг

از می لعل رخ هر که نگرداند رنگ

Пеши мо ҳамчу тиллоӣаст ки беғаш бошад

پیش ما همچو طلایی است که بی غش باشد

Дили мо бо ғаму андӯҳи бдомўз шуда аст

دل ما با غم و اندوه بدآموز شده است

Нест моро ба хушии кор , туро хуш бошад

نیست ما را به خوشی کار، ترا خوش باشد

Гарчи дар рӯй замин нест ҳузурии соиб

گرچه در روی زمین نیست حضوری صائب

Хуш буд олам агар вақт касе хуш бошад

خوش بود عالم اگر وقت کسی خوش باشد