Нест дар дасти марои ғайри дуо , хуш бошад

نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشد

Гар хушӣ бо ман бебаргу наво хуш бошад

گر خوشی با من بی برگ و نوا خوش باشد

Гар сари суҳбати ёрони мувофиқи дорӣ

گر سر صحبت یاران موافق داری

Манаму фикру хаёли ту , биё хуш бошад

منم و فکر و خیال تو، بیا خوش باشد

Ашк ва оҳӣаст ман ғам задаро дар дилу чашм

اشک و آهی است من غم زده را در دل و چشم

Созгораст агар ин обу ҳаво хуш бошад

سازگارست اگر این آب و هوا خوش باشد

Хӯн буд бодаи моу дили сад пораи кабоб

خون بود باده ما و دل صد پاره کباب

Гар гуворост турои маҳфили мо хуш бошад

گر گواراست ترا محفل ما خوش باشد

Ҳаст агар бастагӣӣ , дар камари хизмати мост

هست اگر بستگیی، در کمر خدمت ماست

Нашавад баста дар хонаи мо хуш бошад

نشود بسته در خانه ما خوش باشد

Васли мавқуф ба хилват шудани дилгар буд

وصل موقوف به خلوت شدن دل گر بود

Ман кашидам зи миёни пой , дро хуш бошад

من کشیدم ز میان پای، درآ خوش باشد

Бо дили сӯхтаи ҳангома гармӣ дорем

با دل سوخته هنگامه گرمی داریم

Гар туро ҳаст сари суҳбати мо хуш бошад

گر ترا هست سر صحبت ما خوش باشد

Дил бе кӣнаи мо чун дар раҳмат бозаст

دل بی کینه ما چون در رحمت بازست

Агар аз ҷанг шудӣ сайр , дро хуш бошад

اگر از جنگ شدی سیر، درآ خوش باشد

намешавад нохуши олам ба хушӣҳои ту хуш

می شود ناخوش عالم به خوشیهای تو خوش

Ман агар нохўшм эй дӯст , туро хуш бошад

من اگر ناخوشم ای دوست، ترا خوش باشد

Ҷилваи мавҷ саробаст хушӣҳои ҷаҳон

جلوه موج سراب است خوشیهای جهان

Орифиро ки дил аз ёди худо хуш бошад

عارفی را که دل از یاد خدا خوش باشد

Поси дили дор , чаҳ дар хӯбӣ ҷо мекӯшӣ ?

پاس دل دار، چه در خوبی جا می کوشی؟

Ки чу хўшўқт шавад дил , ҳамаи ҷо хуш бошад

که چو خوشوقت شود دل، همه جا خوش باشد

Мо зи кирдор ба гуфтор қаноат кардем

ما ز کردار به گفتار قناعت کردیم

Роҳ гум карда ба овоз даро хуш бошад

راه گم کرده به آواز درا خوش باشد

намечакад хӯни дил аз замзамаи ман соиб

می چکد خون دل از زمزمه من صائب

Май занигар ба лаби ангушти маро хуш бошад

می زنی گر به لب انگشت مرا خوش باشد