Нақди ҷонро лаби хомӯш нигаҳбон бошад

نقد جان را لب خاموش نگهبان باشد

Рахнаи мамлакати дили лаб хандон бошад

رخنه مملکت دل لب خندان باشد

Ҷилваи субҳи қиёмати кафи дарёӣ ман аст

جلوه صبح قیامت کف دریای من است

Кист маҷнӯн ки марои силсила ҷунбон бошад

کیست مجنون که مرا سلسله جنبان باشد

Синае софтар аз чеҳра Юсуф дорам

سینه ای صافتر از چهره یوسف دارم

Нақши умеди ман аз силӣ ихвон бошад

نقش امید من از سیلی اخوان باشد

Равзани олам ғайбаст дили аҳли ҷунун

روزن عالم غیب است دل اهل جنون

Ман ва он шаҳр ки девона фаровон бошад

من و آن شهر که دیوانه فراوان باشد

Дами обӣ ки дар ӯ талхӣ миннат набӯд

دم آبی که در او تلخی منت نبود

Ҷигари сӯхтаро чашма ҳайвон бошад

جگر سوخته را چشمه حیوان باشد

Шукр , абрӣаст ки борони карам май орад

شکر، ابری است که باران کرم می آرد

Барқи офати самари шиква деҳқон бошад

برق آفت ثمر شکوه دهقان باشد

Чун набошад дил хурсанд ки эксир Ганаст

چون نباشد دل خرسند که اکسیر غناست

Зин чаҳ ҳосил ки зрўи сим фаровон бошад ?

زین چه حاصل که زرو سیم فراوان باشد؟

Аҳли дилро ба бадӣ ёд макун баъд аз марг

اهل دل را به بدی یاد مکن بعد از مرگ

Хобу бедории ин тайифа яксон бошад

خواب و بیداری این طایفه یکسان باشد

намекунад ҷилваи хуршеди қиёмати доғаш

می کند جلوه خورشید قیامت داغش

Рози ишқи ту дар он сина ки пинҳон бошад

راز عشق تو در آن سینه که پنهان باشد

Донаеро ки дили мӯрӣ азон шод шавад

دانه ای را که دل موری ازان شاد شود

Хӯшае рӯзи ҷазои тоҷ сулаймон бошад

خوشه ای روز جزا تاج سلیمان باشد

Аз сар хон сулаймон гузарад дасти афшон

از سر خوان سلیمان گذرد دست افشان

Ҳаркиро мурғи кабоб аз дил бирён бошад

هرکه را مرغ کباب از دل بریان باشد

Ҷигар гарм набахшанд ба ҳар сангдилӣ

جگر گرم نبخشند به هر سنگدلی

Ин на лаълӣаст ки дар кӯҳ Бадахшон бошад

این نه لعلی است که در کوه بدخشان باشد

Нола ноӣ буд доруии беҳӯшии ман

ناله نای بود داروی بیهوشی من

Шерро хоби фароғат ба Нитсаатон бошад

شیر را خواب فراغت به نیستان باشد

Ҷазба ишқ напечад ба млоики соиб

جذبه عشق نپیچد به ملایک صائب

Ин камандӣаст ки дар гардан инсон бошад

این کمندی است که در گردن انسان باشد