Аҳл дил ӯст ки дар вусъат халқ афзоед

اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید

Каъба онаст ки дар ноф биёбон бошад

کعبه آن است که در ناف بیابان باشد

Ҳайф худ мекашад охири зи фалаки нолаи ман

حیف خود می کشد آخر ز فلک ناله من

Ин шарар чанд дарин сӯхта пинҳон бошад ?

این شرر چند درین سوخته پنهان باشد؟

Марги бедордилони суҳбат бидрдон аст

مرگ بیداردلان صحبت بیدردان است

Шарар аз дӯди сияҳи кор гурезон бошад

شرر از دود سیه کار گریزان باشد

Соиби ин тозаи ғазал каз қаламат рехта аст

صائب این تازه غزل کز قلمت ریخته است

Ҷой онаст ки тоҷи сар девон бошад

جای آن است که تاج سر دیوان باشد

Ҳуҷҷати зиндаи дилии дида гирён бошад

حجت زنده دلی دیده گریان باشد

Шоҳиди мурдаи длиҳои лаб хандон бошад

شاهد مرده دلیها لب خندان باشد

Меҳри зан бар даҳани ханда ки дар базми ҷаҳон

مهر زن بر دهن خنده که در بزم جهان

Сар худ мехӯрд он писта ки хандон бошад

سر خود می خورد آن پسته که خندان باشد

Бар сар хон фалаки шикваи з толеъ куфраст

بر سر خوان فلک شکوه ز طالع کفرست

Шурии бахти дарин базм намакдон бошад

شوری بخت درین بزم نمکدان باشد

Мастӣ аз доираи ақли буруни баради маро

مستی از دایره عقل برون برد مرا

Гирди хобӣ ки калид дар зиндон бошад

گرد خوابی که کلید در زندان باشد

намекунад партави хуршеди спрдории хеш

می کند پرتو خورشید سپرداری خویش

Ҳасан он нест ки муҳтоҷ нигаҳбон бошад

حسن آن نیست که محتاج نگهبان باشد

Ишқ бесафҳа рухсор нагардад гуё

عشق بی صفحه رخسار نگردد گویا

Мӯрро оина аз даст сулаймон бошад

مور را آینه از دست سلیمان باشد

Ҳамчуи хуршед ба зарроти ҷаҳон қисмат кун

همچو خورشید به ذرات جهان قسمت کن

Гар насиби ту зи гардуни ҳамаи як нон бошад

گر نصیب تو ز گردون همه یک نان باشد

Барқи шерозаи хирмани натавонад кардан

برق شیرازه خرمن نتواند کردن

намечаҳ созад ба димоғӣ ки парешон бошад ?

می چه سازد به دماغی که پریشان باشد؟

Бигурезанд зи мардум ки дарин ваҳшатгоҳ

بگریزند ز مردم که درین وحشتگاه

Фатҳ азонаст ки аз халқ гурезон бошад

فتح ازان است که از خلق گریزان باشد