Нестам гул ки марои барг нисорӣ бошад

نیستم گل که مرا برگ نثاری باشد

Тӯҳфаи сӯхтагони мушт шарорӣ бошад

تحفه سوختگان مشت شراری باشد

Боғи ман доман даштасту ҳисорами сари кӯҳ

باغ من دامن دشت است و حصارم سر کوه

Ман на онам ки марои боғ ва ҳисорӣ бошад

من نه آنم که مرا باغ و حصاری باشد

Ғунча обилаам , барг қаноат дорам

غنچه آبله ام، برگ قناعت دارم

Рӯзии ман зи ду олами сар хорӣ бошад

روزی من ز دو عالم سر خاری باشد

Тираи рӯзони ҷаҳонро ба чароғӣ дарёб

تیره روزان جهان را به چراغی دریاب

То пас аз марги турои шамъ мазорӣ бошад

تا پس از مرگ ترا شمع مزاری باشد

Гули доғӣ ки азу сина надуздӣ имрӯз

گل داغی که ازو سینه ندزدی امروز

Дар шабистони кафани лола изорӣ бошад

در شبستان کفن لاله عذاری باشد

Хасу хорӣ ки зи роҳ дгарон бурдорӣ

خس و خاری که ز راه دگران برداری

Дар дили хоки турои боғ ва баҳорӣ бошад

در دل خاک ترا باغ و بهاری باشد

Ба шумор нафас афтод турои кору зи ҳирс

به شمار نفس افتاد ترا کار و ز حرص

Ҳар сари мӯии ту машғӯл ба корӣ бошад

هر سر موی تو مشغول به کاری باشد

Зинда дар гӯр кунад ҳашари мукофоти туро

زنده در گور کند حشر مکافات ترا

Бар дили мӯрӣ агар аз ту ғуборӣ бошад

بر دل موری اگر از تو غباری باشد

Ишқи беҳудаи сари тарбият ӯ дорад

عشق بیهوده سر تربیت او دارد

Соиб он нест ки шоиста корӣ бошад

صائب آن نیست که شایسته کاری باشد