Забони барг буд аз зикри хомаши бӯстонҳо ро

زبان برگ بود از ذکر خامش بوستان‌ها را

Насим навбаҳорон кард гуё ин забонҳо ро

نسیم نوبهاران کرد گویا این زبان‌ها را

зи ақли кӯтаҳ андешаст саргардонии мардум

ز عقل کوته‌اندیش است سرگردانی مردم

Биёбон марг месозад далели ин корвонҳо ро

بیابان مرگ می‌سازد دلیل این کاروان‌ها را

Агар озодае , осӯда бош аз сардии даврон

اگر آزاده‌ای، آسوده باش از سردی دوران

Ки дорад ёд ҳар сарвии дарин гулшани хазонҳо ро

که دارد یاد هر سروی درین گلشن خزان‌ها را

Сари сўдоиён аз гардиш ҷомаст мустағнӣ

سر سوداییان از گردش جام است مستغنی

Ки об аз шавқ бошад Осиёи осмонҳо ро

که آب از شوق باشد آسیای آسمان‌ها را

Ба беному нишоне метавон шуд эмин аз офат

به بی نام و نشانی می‌توان شد ایمن از آفت

Ки зуд аз пои дароради гардани афрозии нишонҳо ро

که زود از پا درآرد گردن‌افرازی نشان‌ها را

Ба истимрор , неъмат дар назарҳо хор ме гардад

به استمرار، نعمت در نظرها خوار می‌گردد

зи гулгашти чаман лиззат набошад боғбонҳо ро

ز گلگشت چمن لذت نباشد باغبان‌ها را

Алойиқи домани озодагон соиб наме гирад

علایق دامن آزادگان صائب نمی‌گیرد

з ҷавлон нест монеъи хору хаси оташи Аннанҳо ро

ز جولان نیست مانع خار و خس آتش‌عنان‌ها را