Сабк ҷавлон кунад шавқи сабки рӯҳаши гаронҳо ро

سبک جولان کند شوق سبک‌روحش گران‌ها را

Ба дунболи афканди манзили дарин раҳи корвонҳо ро

به دنبال افکند منزل درین ره کاروان‌ها را

зи ҳайронӣ хирад шуд хушк , то трдстии сунъаш

ز حیرانی خرد شد خشک، تا تردستی صنعش

Ба даври андохт бе оби Осиёи осмонҳо ро

به دور انداخت بی‌آب آسیای آسمان‌ها را

Чунон каз абри раҳмат , новдони рутаб аллсон гардад

چنان کز ابر رحمت، ناودان رطب اللسان گردد

зи зикри ҳақ тароват мешавад пайдои забонҳо ро

ز ذکر حق طراوت می‌شود پیدا زبان‌ها را

Ним аз ҳарзаи нолон чун ҷарас дар водии ишқаш

نیم از هرزه‌نالان چون جرس در وادی عشقش

зи фарёдӣ ба манзил май расонами корвонҳо ро

ز فریادی به منزل می‌رسانم کاروان‌ها را

зи дарду доғи ишқи онҳо ки мегӯйанд бо зоҳид

ز درد و داغ عشق آن‌ها که می‌گویند با زاهد

зи хомӣ дар танур сард мебанданд нонҳо ро

ز خامی در تنور سرد می‌بندند نان‌ها را

зи сахтиҳои даврони қонеъонро нест парвое

ز سختی‌های دوران قانعان را نیست پروایی

Ҳумои субҳи умеди худ шуморади устихонҳо ро

هما صبح امید خود شمارد استخوان‌ها را

Насими субҳ аз тороҷи гулзор ки меояд ?

نسیم صبح از تاراج گلزار که می‌آید؟

Ки мурғони коса дарюза карданд ошёнҳо ро

که مرغان کاسه دریوزه کردند آشیان‌ها را

Чунон каз истодан соф гардад обҳо соиб

چنان کز ایستادن صاف گردد آب‌ها صائب

Хамӯшӣ мекунад равшани гуҳар , теғи забонҳо ро

خموشی می‌کند روشن گهر، تیغ زبان‌ها را