Чеҳраи зард , марои соғар зар ме бахшад

چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشد

Синаи чок , марои файз саҳар ме бахшад

سینه چاک، مرا فیض سحر می بخشد

Гарчи оҳўнгҳон рӯҳ физойанд ҳама

گرچه آهونگهان روح فزایند همه

Чашми бемор , марои ҷон дигар ме бахшад

چشم بیمار، مرا جان دگر می بخشد

Хиради шишаи дил аз санги хатар май тарсад

خرد شیشه دل از سنگ خطر می ترسد

Варна девона ба атфол ҷигар ме бахшад

ورنه دیوانه به اطفال جگر می بخشد

Ризқи соҳиби назарон аз ту буд хӯн , варна

رزق صاحب نظران از تو بود خون، ورنه

Гули зари сурх ба шабнам ба сипар ме бахшад

گل زر سرخ به شبنم به سپر می بخشد

Дорад аз нақши қадами қофилаҳо дар дунбол

دارد از نقش قدم قافله ها در دنبال

Ҳаркиро шавқи пару бол сафар ме бахшад

هرکه را شوق پر و بال سفر می بخشد

Шаст аз чашми ҷаҳони хоби дами тозаи субҳ

شست از چشم جهان خواب دم تازه صبح

Нафаси мардуми шбхиз асар ме бахшад

نفس مردم شبخیز اثر می بخشد

То яқин шуд ки буд неши ҷаҳони пардаи нӯш

تا یقین شد که بود نیش جهان پرده نوش

Сухани талх , марои таъм шукр ме бахшад

سخن تلخ، مرا طعم شکر می بخشد

Гарна фарзанд азизаст ба аз ҷони азиз

گرنه فرزند عزیزست به از جان عزیز

Чун падари зиндагии худ ба писар мебахшад ?

چون پدر زندگی خود به پسر می بخشد؟

Ғофиласт аз сари озоду дили фориғи ман

غافل است از سر آزاد و دل فارغ من

Содаи лавҳӣ ки ба ман тоҷ ва камар ме бахшад

ساده لوحی که به من تاج و کمر می بخشد

наме тавон баради пай аз гирд ба таъҷили савор

می توان برد پی از گرد به تعجیل سوار

Нафас аз умри сбксир хабар ме бахшад

نفس از عمر سبکسیر خبر می بخشد

Пояи абр з дарёст азон болотар

پایه ابر ز دریاست ازان بالاتر

Ки ба ҳар хушки лабии об гуҳар ме бахшад

که به هر خشک لبی آب گهر می بخشد

Тирро шҳпри парвоз буд софии шаст

تیر را شهپر پرواز بود صافی شست

Дил чу покаст дуои зуд асар ме бахшад

دل چو پاک است دعا زود اثر می بخشد

Хобгоҳаши даҳани шер буд чун маҷнӯн

خوابگاهش دهن شیر بود چون مجنون

Ҳаркиро ишқи ҷавонмард ҷигар ме бахшад

هرکه را عشق جوانمرد جگر می بخشد

Тўтёии назари пок буд домани пок

توتیای نظر پاک بود دامن پاک

Накҳати Миср ба ёқӯб назар ме бахшад

نکهت مصر به یعقوب نظر می بخشد

Кӣса бар чархи мдўзид ки ин дуни ҳиммат

کیسه بر چرخ مدوزید که این دون همت

Моҳро аз дили худ зод сафар ме бахшад

ماه را از دل خود زاد سفر می بخشد

Кишт чун барқи зи борони паёпаии сӯзад

کشت چون برق ز باران پیاپی سوزد

Май зи андоза чу шуд беш , зарар ме бахшад

می ز اندازه چو شد بیش، ضرر می بخشد

Кард девонаи марои нолаи булбули соиб

کرد دیوانه مرا ناله بلبل صائب

Нолае каз сари дардаст асар ме бахшад

ناله ای کز سر دردست اثر می بخشد