Ҷазбае кӯ ки марои ҷониб дилдор кашад ?

جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟

Домани ҷони марои зини таҳ девор кашад

دامن جان مرا زین ته دیوار کشد

Назари пок ба хокаст баробари имрӯз

نظر پاک به خاک است برابر امروز

Варна ойӣна чаро ҳасрат дидор кашад ?

ورنه آیینه چرا حسرت دیدار کشد؟

Завқи озор агар инаст ки ман ёфта ам

ذوق آزار اگر این است که من یافته ام

Ҷой раҳмаст бар он кас ки зи по хор кашад

جای رحم است بر آن کس که ز پا خار کشد

Аз ҷаҳон чашм бапушед ки ин хоки сиёҳ

از جهان چشم بپوشید که این خاک سیاه

Серумаи хоб ба чашму дил бедор кашад

سرمه خواب به چشم و دل بیدار کشد

Натавонади хирад аз олами гул берун рафт

نتواند خرد از عالم گل بیرون رفت

Кӯр агар нест чаро даст ба девор кашад ?

کور اگر نیست چرا دست به دیوار کشد؟

Набарди тӯтӣ агар ҳарфи зи маҷлиси берун

نبرد طوطی اگر حرف ز مجلس بیرون

Дар бағали оинаро танг чу зангор кашад

در بغل آینه را تنگ چو زنگار کشد

Лаби паймона ба гуфтор наёвард ӯ ро

لب پیمانه به گفتار نیاورد او را

Хати магари ҳарфӣ азон лаъл гуҳарбор кашад

خط مگر حرفی ازان لعل گهربار کشد

Хотири мардуми озода парешон нашавад

خاطر مردم آزاده پریشان نشود

Аз хазони сарв маҳоласт ки озор кашад

از خزان سرو محال است که آزار کشد

Сари براردи зи гиребони масеҳои соиб

سر برآرد ز گریبان مسیحا صائب

Сӯзанӣ каз қадами роҳравон хор кашад

سوزنی کز قدم راهروان خار کشد