Кӣ зи тани кори дили хаста ба ором кашад ?

کی ز تن کار دل خسته به آرام کشد؟

Мурғи ваҳшӣ чаҳ нафас дар қафас ва дам кашад ?

مرغ وحشی چه نفس در قفس و دم کشد؟

Сахт густох шуд аз васли дилам , май тарсам

سخت گستاخ شد از وصل دلم، می ترسم

Оқибати кори ман аз бӯса ба пайғом кашад

عاقبت کار من از بوسه به پیغام کشد

Аз забони лаъли лабаши талхии гуфтори набард

از زبان لعل لبش تلخی گفتار نبرد

Намаки санги куҷои талхӣ бодом кашад ?

نمک سنگ کجا تلخی بادام کشد؟

Ғами мурғон гирифтор надорад сайёд

غم مرغان گرفتار ندارد صیاد

Мӯр аз раҳми магари дона ба ин дом кашад

مور از رحم مگر دانه به این دام کشد

Накушуд пои пар аз обила аз хорстон

نکشد پای پر از آبله از خارستان

Ончии паҳлавии ман аз басарат ором кашад

آنچه پهلوی من از بسرت آرام کشد

Донааш аз гиреҳи дом муҳайё бошад

دانه اش از گره دام مهیا باشد

Ҳаркиро зулфи гиреҳгири ту дар дом кашад

هرکه را زلف گرهگیر تو در دام کشد

Дасти кӯтоҳ , гул аз васл фузун ме чӣанд

دست کوتاه، گل از وصل فزون می چیند

Шонаи густохи сари зулф длором кашад

شانه گستاخ سر زلف دلارام کشد

Шиквае каз сари зулфи ту маро ҳаст ин аст

شکوه ای کز سر زلف تو مرا هست این است

Ки дили ошиқу ағёр ба як дом кашад

که دل عاشق و اغیار به یک دام کشد

Ин чаҳ кайфият ҳасанаст ки махмури висол

این چه کیفیت حسن است که مخمور وصال

Аз лаби боми ту май ҳамчуи лаб ҷом кашад

از لب بام تو می همچو لب جام کشد

Обро дасти дарин боғи з ҳайрат шуд хушк

آب را دست درین باغ ز حیرت شد خشک

Кист то домани он сарви гул андом кашад ?

کیست تا دامن آن سرو گل اندام کشد؟

Пилаи нози ту сангинтар азон афтода аст

پله ناز تو سنگین تر ازان افتاده است

Ки турои ҷазбаи соиб ба лаб бом кашад

که ترا جذبه صائب به لب بام کشد