Ки дорад ин чунин саргашта ва бе тоби дарёро ?

که دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟

Ки наалӣ ҳаст дар оташи з ҳар гирдоби дарё ро

که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را

Фурӯғи гавҳарӣ дар дидаи ман хоб май сӯзад

فروغ گوهری در دیده من خواب می سوزد

Ки май резади намак дар пардаҳои хоби дарё ро

که می ریزد نمک در پرده های خواب دریا را

Марои гирди ҷаҳони он гавҳар сероб гирданд

مرا گرد جهان آن گوهر سیراب گرداند

Ки гирданд ба гирди хеш чун гирдоби дарё ро

که گرداند به گرد خویش چون گرداب دریا را

Сбкрўҳонаҳ сар кун дар бузургӣ бо фурудастон

سبکروحانه سر کن در بزرگی با فرودستان

Ки аз абрӯии мавҷи худ буд миҳроби дарё ро

که از ابروی موج خود بود محراب دریا را

намеҷӯшад ба ҳар оташи изории дидаи ошиқ

نمی جوشد به هر آتش عذاری دیده عاشق

Ба ҷӯши оради магари хуршеди ъолмтоби дарё ро

به جوش آرد مگر خورشید عالمتاب دریا را

Буд домони арбоби карами вақфи туҳидастон

بود دامان ارباب کرم وقف تهیدستان

Ба сӯй худ кашад ҳар мавҷ чун қуллоби дарё ро

به سوی خود کشد هر موج چون قلاب دریا را

зи тавқи ҳалқа занҷир шуд савдои ман афзӯн

ز طوق حلقه زنجیر شد سودای من افزون

Назд меҳр хамӯшӣ бар даҳани гирдоби дарё ро

نزد مهر خموشی بر دهن گرداب دریا را

Дили равшан ба андак илтифотӣ мешавад комил

دل روشن به اندک التفاتی می شود کامل

Ки сим ноб созад партави маҳтоби дарё ро

که سیم ناب سازد پرتو مهتاب دریا را

зи ҷамъи мол , ҳирси мардум дунё нагардад кам

ز جمع مال، حرص مردم دنیا نگردد کم

Ки натавон сайр кард аз резиши асбоби дарё ро

که نتوان سیر کرد از ریزش اسباب دریا را

зи шавқ рӯй ӯ чандон сиришки лолаи гавани резам

ز شوق روی او چندان سرشک لاله گون ریزم

Ки оби талх дар соғар шавад хуноби дарё ро

که آب تلخ در ساغر شود خوناب دریا را

Кадомин рӯй отшнок ёрб дар назар дорад ?

کدامین روی آتشناک یارب در نظر دارد؟

Ки оташ май ҷаҳд аз дидаи пари оби дарё ро

که آتش می جهد از دیده پر آب دریا را

зи ҳарфи сарди носеҳи гармӣ ошиқ нагардад кам

ز حرف سرد ناصح گرمی عاشق نگردد کم

Наяндозад зи ҷӯши хештани сайлоби дарё ро

نیندازد ز جوش خویشتن سیلاب دریا را

Бузургонро ба ҳарфӣ ме тавон аз ҷои даровардан

بزرگان را به حرفی می توان از جا درآوردن

Насимӣ метавонад сохтан бе тоби дарё ро

نسیمی می تواند ساختن بی تاب دریا را

Намонад бар дили раҳмати ғубори ҷурми мо соиб

نماند بر دل رحمت غبار جرم ما صائب

Ба ранги худ براردи як нафаси сайлоби дарё ро

به رنگ خود برآرد یک نفس سیلاب دریا را