Сари озодаи мо миннат афсар накушуд
سر آزاده ما منت افسر نکشد
Байзаи мо ба таҳи боли ҳумо сар накушуд
بیضه ما به ته بال هما سر نکشد
Ҳарки ӣнҷо шавад аз теғи шаҳодати сероб
هرکه اینجا شود از تیغ شهادت سیراب
Миннати хушки зи сарчашма кавсар накушуд
منت خشک ز سرچشمه کوثر نکشد
Ишқи сар бар хати фармон хирад нагузорад
عشق سر بر خط فرمان خرد نگذارد
Қалами рости равони миннат мстр накушуд
قلم راست روان منت مسطر نکشد
Тоқат бесамарӣ нест сабки мағзон ро
طاقت بی ثمری نیست سبک مغزان را
Бед бар хеш маҳоласт ки ханҷар накушуд
بید بر خویش محال است که خنجر نکشد
намешавад харҷи бадани рӯҳ чу тан парвар шуд
می شود خرج بدن روح چو تن پرور شد
Оташи мурдаи сар аз равзан миҷмар накушуд
آتش مرده سر از روزن مجمر نکشد
Хӯбии гул ба нигоҳӣ сипарӣ ме гардад
خوبی گل به نگاهی سپری می گردد
Оҳ агар булбули мо сар ба таҳ пар накушуд
آه اگر بلبل ما سر به ته پر نکشد
Дода хеш нагиранд карямони вопас
داده خویش نگیرند کریمان واپس
Абри мо оби зи сарчашма гавҳар накушуд
ابر ما آب ز سرچشمه گوهر نکشد
Фориғаст аз ғами олами дили озодаи мо
فارغ است از غم عالم دل آزاده ما
Дар ҳарами ваҳшати сайёд кабӯтар накушуд
در حرم وحشت صیاد کبوتر نکشد
Бохабар бош каз ойӣнаи турои худбинӣ
باخبر باش کز آیینه ترا خودبینی
Содаи лавҳона ба зиндон Сикандар накушуд
ساده لوحانه به زندان سکندر نکشد
Шамъ ҳоҷат набӯд хоки шаҳидони туро
شمع حاجت نبود خاک شهیدان ترا
Нози гулгунаи рухи лола аҳмар накушуд
ناز گلگونه رخ لاله احمر نکشد
Ончӣ бар ман шудаи маълуми зи саттории ҳақ
آنچه بر من شده معلوم ز ستاری حق
Парда аз рӯй гунаҳи доман маҳшар накушуд
پرده از روی گنه دامن محشر نکشد
Адаби омӯхтагони ҳалқа берун даранд
ادب آموختگان حلقه بیرون درند
Сарвро фохтаи мо ба таҳ пар накушуд
سرو را فاخته ما به ته پر نکشد
Иззати ишқи нигаҳи дор ки раъно нашавад
عزت عشق نگه دار که رعنا نشود
Шуълаеро ки дар оғӯш самандар накушуд
شعله ای را که در آغوش سمندر نکشد
Ҳарки оварад раги хоби суханро дар даст
هرکه آورد رگ خواب سخن را در دست
Ба баридан чу қалами пои з дафтар накушуд
به بریدن چو قلم پای ز دفتر نکشد
Гавҳар аз ҷавҳарёни қадар ва баҳо ме гирад
گوهر از جوهریان قدر و بها می گیرد
Аз сухани санҷ чаро ноз , суханвар накушуд ?
از سخن سنج چرا ناز، سخنور نکشد؟
Дидаи боз ба ҳаркас ки чу мизон доданд
دیده باز به هرکس که چو میزان دادند
Гавҳару санг маҳоласт баробар накушуд
گوهر و سنگ محال است برابر نکشد
Мавҷ аз чашмаи теғ ту науфтад ба канор
موج از چشمه تیغ تو نیفتد به کنار
Рахти азин оби буруни ҳеҷ шиновар накушуд
رخت ازین آب برون هیچ شناور نکشد
Дар тарозу набӯд санги тамомаши соиб
در ترازو نبود سنگ تمامش صائب
Каъбау бткдаҳро ҳарки баробар накушуд
کعبه و بتکده را هرکه برابر نکشد