На зару сим ва на лаъл ва на гуҳар хоҳад монад

نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد ماند

Дар бисоти ту ҳамин гирд сафар хоҳад монад

در بساط تو همین گرد سفر خواهد ماند

Зини гулистон ки ба рангинии он мағрурӣ

زین گلستان که به رنگینی آن مغروری

Мушти хокӣ ба ту эй бод саҳар хоҳад монад

مشت خاکی به تو ای باد سحر خواهد ماند

Зинҳмаҳи лола бедоғ ки дар гулзораст

زینهمه لاله بی داغ که در گلزارست

Доғи афсӯс бар авроқ ҷигар хоҳад монад

داغ افسوس بر اوراق جگر خواهد ماند

Ком бебаргу навоён ба самар ширин кун

کام بی برگ و نوایان به ثمر شیرین کن

Дар риёзӣ ки на барг ва на самар хоҳад монад

در ریاضی که نه برگ و نه ثمر خواهد ماند

Тӯшаи раҳ , дили азин олам фонӣ бурдор

توشه ره، دل ازین عالم فانی بردار

Ки ҳамин бо ту зи асбоб сафар хоҳад монад

که همین با تو ز اسباب سفر خواهد ماند

Чун фалаки воми аносири зи ту вопас гирад

چون فلک وام عناصر ز تو واپس گیرد

Аз ту эй хоҷа назар кун чаҳ дигар хоҳад монад

از تو ای خواجه نظر کن چه دگر خواهد ماند

Хишт , болини ту созанди прсторонт

خشت، بالین تو سازند پرستارانت

Аз ту ҳарчанд ду сад болаш пар хоҳад монад

از تو هرچند دو صد بالش پر خواهد ماند

Ин ҷаҳони оина ва ҳастӣ мо нақш ва нигор

این جهان آینه و هستی ما نقش و نگار

Нақш дар оинаи охир чаҳ қадар хоҳад монад ?

نقش در آینه آخر چه قدر خواهد ماند؟

Ишқи дилро чаҳ хаёласт ба мо бигузорад ?

عشق دل را چه خیال است به ما بگذارد؟

Ба садафи синаи чокии з гуҳар хоҳад монад

به صدف سینه چاکی ز گهر خواهد ماند

Теша бар пои худ он кас ки дарин раҳ назанад

تیشه بر پای خود آن کس که درین ره نزند

Дар дили санги ниҳони ҳамчу шарар хоҳад монад

در دل سنگ نهان همچو شرر خواهد ماند

Машқи парвози з бебол ва парӣ кун соиб

مشق پرواز ز بی بال و پری کن صائب

Ки дарин бодия на бол ва на пар хоҳад монад

که درین بادیه نه بال و نه پر خواهد ماند