Чашм май пӯшӣ азон рухсори ҷонпарвар чаро ?

چشم می‌پوشی ازان رخسارِ جان‌پرور چرا؟

намекунӣ ойӣнаро пинҳони зи равшангар чаро

می‌کنی آیینه را پنهان ز روشنگر چرا

Ғайритӣ кун чун гуҳари ҷайби садафро чок кун

غیرتی کن چون گهر جیبِ صدف را چاک کن

Май хурии силии дарин дарёӣ белангар чаро

می‌خوری سیلی درین دریای بی لنگر چرا

Хурдаи ҷон май ҷаҳд аз санги берун чун шарор

خردهٔ جان می‌جهد از سنگ بیرون چون شرار

Май зании чандини гиреҳ бар рӯй якдигар чаро

می‌زنی چندین گره بر روی یکدیگر چرا

Сайқалӣ кун синаи худро ба оҳи оташин

صیقلی کن سینهٔ خود را به آهِ آتشین

намекунӣ дарюзаи нур аз мау ахтар чаро

می‌کنی دریوزهٔ نور از مه و اختر چرا

Пора кун зуннори ҷавҳар аз миёни хештан

پاره‌کن زنّارِ جوهر از میانِ خویشتن

Хӯни мардум май хурӣ эй теғи бадгавҳар чаро

خونِ مردم می‌خوری ای تیغِ بدگوهر چرا

Нест ҷой пар фишонӣ чори девори қафас

نیست جای پَر‌فشانی چار‌دیوارِ قفس

Мондае дар тангнои торами ахзар чаро

مانده‌ای در تنگنای طارمِ اخضر چرا

Бар сапанди шӯх , миҷмари тангноӣ дӯзах аст

بر سپندِ شوخ، مجمر تنگنای دوزخ است

Бар наме ое чу буии авди азин миҷмар чаро

بر نمی‌آیی چو بوی عود ازین مجمر چرا

наметуоне шуд чароғи хилвати рӯҳонӣон

می‌توانی شد چراغِ خلوتِ روحانیان

намекунӣ забти нафас дар зери хокистар чаро

می‌کنی ضبطِ نفس در زیرِ خاکستر چرا

Офтоби давлати бедор бар болин туаст

آفتابِ دولتِ بیدار بر بالینِ توست

Май шӯй бо хоб эй бе дарди ҳамбистар чаро

می‌شوی با خواب ای بی‌درد همبستر چرا

Нестии соиби ҳарифи талхии айёми ҳиҷр

نیستی صائب حریفِ تلخیِ ایامِ هجر

Ҷон намесозӣ нисори суҳбати шукр чаро ?

جان نمی‌سازی نثارِ صحبتِ شکّر چرا؟